Frakkar eru smátt og smátt að komast í eðlilegt samband við forseta sinn, Nicolas Sarkozy. Hveitibrauðsdögum hans fer brátt að ljúka. Fjölmiðlar á Vesturlöndum eru líka að komast að því að hann er enginn frjálshyggjumaður í anda Thatchers eða Reagans, heldur gæti hann þess vegna verið gamaldags gaullisti.

Innan Evrópusambandsins hafa menn áhyggjur af því að hann ætli að brjóta þau höft sem hafa verið sett á ríkisbúskap aðildarþjóðanna – að hann ætli að auka fjárlagahallann umfram það sem heimilt er. Slíkt vekur skelfingu í Brussel og Berlín.

En svo eru það áhyggjuefni sem skipta meira máli. Eitt er það að Sarkozy skuli skokka. Frökkum finnst það ekki nógu gott. Að skokka er andlaust streð, alltof auðvaldslegt – það eru Bandaríkjaforsetar sem stunda skokk.

Catherine Bennett skrifar lærða grein um hvaða íþróttir þjóðhöfðingjar geta stundað í Guardian. Hún segir að golf sé alltof óumhverfisvænt, fyrir utan hvað það sé einstaklega leiðinlegt og klæðnaðurinn hræðilegur.

Krikkett kemur varla til greina, leikurinn getur staðið í fimm daga og þá er ekki einu sinni víst að fáist úrslit. Það eru heldur ekki meðmæli að John Major er mikill áhugamaður um krikkett.

Bennett bendir á að nær væri að Frakklandsforseti stundaði hjólreiðar eins og í Tour de France. Þá gæti hann líka svitnað í þröngum búningi.