Á árunum 1933 til 1936 birtust að minnsta kosti þrjú þúsund greinar í bandarískum blöðum um þjóðina sem borgar skuldir sínar.
Þar var átt við Finnland.
Eftir fyrri heimstyrjöldina höfðu Bandaríkin lánað nær öllum þjóðum Evrópu fé til þess eins að þær gætu brauðfætt sig. Þegar kreppan skall á hættu þjóðirnar að borga, Hoover Bandaríkjaforseti veitti þeim greiðslufrest – en allt kom fyrir ekki, peningarnir hættu að berast.
Nema frá Finnlandi.
Finnar eru enn mjög montnir af þessu. Og þetta þótti býsna góð landkynning á þeim tíma.
Meðal annars birtist þessi lýsing á Finnum í Christian Science Monitor í Bandaríkjunum, lesendur geta dæmt um hvort hún er alveg hárrétt:
„The Finns are so pink-cheeked; they are gay, vital, and their hearts are so full of the joy of living. They know the true happiness to be derived from simple pleasures. A walk or a boat ride means more than a silly cinema in a too ornate movie palace“.
