Íslendingar lifa í þeirri lygi að íslenskar búvörur séu sérstaklega góðar.

Það eru þær ekki – eins og allir vita sem hafa komið út fyrir landsteinana. Sumt af því besta kemst heldur ekki á markað á höfuðborgarsvæðinu.

Haraldur Benediktsson, formaður Bændasamtakana, talar um að þessum gæðum sé stofnað í hættu með mögulegri aðild að Evrópusambandinu.

Önnur lygin er þessi um matvælaöryggið. Íslenskur landbúnaður er háður eldsneyti og áburði sem kemur frá útlöndum.

Vissulega þarf að pæla vel í stöðu íslensks landbúnaðar ef gengið er í ESB. En þá þarf líka að huga að því að landbúnaður hérna er styrktur meira en í Evrópusambandinu – og að honum er miðstýrt og ofstýrt af fámennu valdi sem hverfist um Bændasamtökin og landbúnaðarráðuneytið.