Kirkjan kúgaði írska þjóð, hélt henni í greipum ofstækis, fáfræði og formyrkvunar. Það er hryllingur að sjá hvernig börn og ungmenni voru leikin af prestum og nunnum – það er varla hægt að orða það öðruvísi en að kirkjan hafi svikið æskuna.
Ekki var það fyrr en Írland fór að efnast að ráði, eftir að það gekk í Evrópusambandið og opnaðist, að tök kirkjunnar fóru að linast.
Og þá laukst upp Pandóruaskjan: sagan um endalausa misnotkun.
Sekt þessarar stofnunar er mikil. Það er skrítnast að Írar skuli ekki einfaldlega henda henni út í sjó.
