Yasser Arafat var frægur fyrir að nota eitt til heimabrúks og annað þegar hann tjáði sig við umheiminn.

Hann fór með eina rullu þegar hann talaði við fólkið á Gaza og aðra þegar hann talaði við heimspressuna.

Ég velti fyrir mér hvort eitthvað svipað sé í gangi hér.

Að sumir stjórnmálamenn – og hagsmunagæslumenn – segi eitt þegar þeir tala heima hjá sér og annað þegar allir landsmenn gætu heyrt til.

Róbert Marshall skrifar þennan pistil um orðræðuna í Vestmannaeyjum. Þarna situr grandvart fólk að maður skyldi ætla í ritstjórn blaðs sem prentar þessi ósköp:

„Fái vinstri flokkarnir til þess umboð munu þeir bæta kjör vinstri elítunnar í 101 Reykjavík. Til þess að geta það munu þeir lækka laun, hækka skatta og ríkisvæða sjávarútveginn.“