Við skulum ekki vera of ströng fyrir náungana sem stóðu fyrir ísbjarnargabbinu nyrðra.
Mér sýnist nefnilega þegar ég geng í gegnum miðbæinn í Reykjavík að ísbirnir séu mjög eftirsóttir innan ferðamannaþjónustunnar.
Í hverri einustu minjagripaverslun blasa við ísbirnir. Fyrir utan búð neðst á Laugaveginum standa tveir ísbirnir, nánast í fullri stærð.
Við Íslendingar eigum ekki mikið tilkall til ísbjarna. Þeir villast örsjaldan hingað til lands – að mig minnir tveir á síðustu árum – og eru þá umsvifalaust skotnir.
En í þessu felast möguleikar til að afla gjaldeyris sem okkur sárvantar.
Við gætum jafnvel farið að bjóða upp á ísbjarnarskoðunarferðir.
„Was this a polar bear?“
„Yes, I think so.“
