Maður er dálítið drjúgur með sig að hafa verið á netinu með litlum hléum frá því í ársbyrjun 2000.

Þá byrjaði ég á strik.is, svo var ég á Vísi og loks á Eyjunni.

Þess vegna horfir maður með dálítilli fyrirlitingu á stjórnmálamenn sem flykkjast á vefinn rétt fyrir kosningar.

Svona var þetta líka fyrir síðustu kosningar. Langflestir hurfu fljótt aftur.

Nú hefur Facebook bæst við. Þar er ekki flóafriður fyrir frambjóðendum. Þetta er eiginlega ekki fyndið lengur.

Í gær var hringt í mig frá skrifstofu Guðlaugs Þórs og spurt um Egil Óskar.

Ég bað konuna mína að segja að ég væri ekki heima.

Stuttu síðar pípti farsíminn.

Það voru smáskilaboð frá stuðningsmönnum Illuga.

Ég hlýt að vera einhvers staðar á skrá hjá flokknum – því varla eru þeir að hafa samband við alla bæjarbúa.