Sú ágæta tónlistarkona, Þorgerður Ingólfsdóttir, talaði um síbylju við afhendingu íslensku tónlistarverðlaunanna á miðvikudagskvöld.
Um þetta skrifar Arnar Eggert Thoroddsen pistil í Morgunblaðið í dag og er mikið niðri fyrir.
En misjafn er smekkur mannanna.
Tónlistargagnrýnandanum Jónasi Sen finnst Mozart leiðinlegur – í huga hans er Mozart síbylja.
Og sjálfur get ég – unnandi klassískrar tónlistar – varla hugsað mér meiri síbylju en barokkmúsík, sérstaklega löng verk eftir J.S. Bach.
Hugmynd Þorgerðar var annars sú að fólk heyrði ekki lengur í tónlist vegna hljóðmengunar. Vissulega er hún til staðar, en samt hefur tónlistarkunnátta aldrei verið meiri í landinu, ungt fólk gengur í tónlistarskóla og tónlistarlíf er með slíkum blóma að maður fyllist stolti.
Þetta er nú ekki alvarlegra en svo.
