Ingibjörg Sólrún svarar Jóni Baldvini með því að Samfylkingin hafi axlað ábyrgð á hruninu með því að slíta stjórnarsamstarfi við Sjálfstæðisflokkinn.

Er víst að það sé almennur skilningur, eða er þetta kannski bara túlkun í þrengsta hring Samfylkingarinnar?

Samfylkingin sat í ríkisstjórn þegar voru framin það sem Þorvaldur Gylfason hefur kallað „mestu afglöp lýðveldissögunnar“ – að leita ekki hjálpar vegna yfirvofandi efnahagsvandræða strax síðastliðið vor.

Í haust fóru Ingibjörg og Geir Haarde svo í áróðursherferð til útlanda, til að reyna að telja mönnum trú um að staða íslenska hagkerfisins væri góð – þvert á staðreyndir.

En ef Ingibjörg Sólrún ætlar að sitja áfram sem formaður – ætlar hún þá líka að vera forsætisráðherraefni flokksins?

Hvað ef Jóhanna stendur sig vel og stemming verður fyrir því að hún sitji áfram?

Það hafa engin teikn verið um að sérstök endurnýjun verði í Samfylkingunni fyrir kosningar. Flestallir þingmennirnir vilja sitja áfram og aðrir sem sækjast eftir þingmennsku eru gamalkunnug andlit úr flokksstarfinu.

Svo er spurning hver verða áhrif þessara yfirlýsinga Jóns. Sjálfur á hann litla möguleika á að verða formaður flokksins. Hann gæti hins vegar haft þau áhrif að endurnýjunarkrafan verði sterkari.

Munum að það gerðist í raun á örfáum dögum að Geir Haarde missti frá sér bæði formennskuna í Sjálfstæðisflokknum og forsætisráðherraembættið.