Hví í ósköpunum eru Raddir fólksins að ræða við forsætisráðherra, viðskiptaráðherra og forseta Alþýðusambandsins um stöðu Seðlabankastjóra og „hústöku“ Davíðs?

Í síðustu viku boðuðu Raddir fólksins hreinsanir í fjölmiðlum og háskólum.

Hvað með ólígarkana, kleptókratana, sem settu landið á hausinn? Og hafa líklega komið stórum fjárhæðum undan.

Er ekki kominn tími til að beina athyglinni að þeim?

Eða jafnvel forsetanum sem klappaði hvað mest fyrir útrásinni?

Davíð situr í bankanum, rúinn trausti, arfleifð hans er hrunin, og fer hvort sem er. Málið er núorðið fyrst og fremst sorglegt.

En greining Radda fólksins á samfélaginu virðist vera fjarska þröng.