Nú er talað um að fresta landsfundi Sjálfstæðisflokksins. Og Samfylkingin hefur frestað framtíðarþingi sínu sem átti að vera um helgina.

Í staðinn virðist stefnan sett á landsfundi í apríl. Þeir yrðu þá hugsanlega einhvers konar upptaktur fyrir kosningar eins og landsfundir stjórnmálaflokka hafa einatt verið undanfarin ár. Frekar skrautsýningar en vettvangur fyrir flokksmenn að ræða pólitík.

En gæti hugsast að þetta sé misskilningur – sem stafi ekki síst af ótta forystumanna við fólkið.

Er ekki einmitt nú tíminn þegar stjórmálamenn ættu að vera í hörku debatt við flokksmenn og almenning? Um efnahagsmál, skuldirnar, framtíð Íslands, stöðu okkar í heiminum, ábyrgð og réttlæti?

Er það ekki eitthvað svoleiðis sem fólk vill sjá á svona fundum – meðfram nauðsynlegri endurnýjun.

En í staðinn virðist þetta allt snúast um setu í ríkisstjórn og þrönga flokkapólitík.

Það er gamaldags viðhorf.