Viðtalið við Ingimund Friðriksson seðlabankastjóra í Fréttablaðinu er eins og við mann frá brotnu heimili.

Skýring hans á aðgerðaleysi stjórnvalda þegar efnahagshrun vofði yfir er svohljóðandi:

„En það var svo margt sem var sagt á þessum tíma og ekki bara þetta.“

Í raun virðist þetta vera það eina sem Seðlabankinn hefur til málanna að leggja þessa dagana – að fara undan í flæmingi.

Eins og Willem Buiter og Anne Sibert sögðu í Silfrinu í gær finnst fólki í útlöndum mjög skrítið – og ekki traustvekjandi – að sömu aðilar og bera ábyrgð á hruninu ætli líka að stjórna uppbyggingunni.