Fyrst minnst er á forseta Alþingis.

Njörður P. Njarðvík minntist á hvílík óvirðing það væri við þingið að forseti þess væri afdankaður ráðherrra, að embættið væri einhvers konar sárabót fyrir þann sem er að detta út úr goggunarröðinni við útdeilingu ráðherrastóla.

Forsetinn er í raun eins konar yfirhúsvörður í Alþingi. Hann passar upp á að þingið þenjist jafnt og bítandi út, að sífellt sé verið að byggja meir og meir – þannig upplifir hann sig sem ráðherraígildi. Í seinni tíð hefur svo verið passað upp á að hann njóti sömu hlunninda og ráðherrar; forsetinn fær þannig að hafa sinn bíl og bílstjóra.

Er ekki partur af því að efla virðingu þingsins að breyta þessu?