Sofandi FME
Sæll … lengi skal manninn reyna!!
Hversu gleymin halda stjórnvöld að almenningur sé? Sagt var: Allt upp á borðið og ekkert dregið undan!
Nú þegar niðurstöður endurskoðunarfyrirtækjanna liggja fyrir segir FME annað!!!!
“Jónas Fr. Jónsson, forstjóri Fjármálaeftirlitsins, ætlar ekkert að gefa upp um það hvort endurskoðunarfyrirtækin sem rannsökuðu Kaupþing og Landsbankann í aðdraganda hrunsins telji að lög eða reglur hafi verið brotnar eða ekki. Aðalatriðið sé að unnið verði faglega úr skýrslum endurskoðunarfyrirtækjanna.”
Snérist ekki málið um að komast að því hvort lög eða reglur hafi verið brotnar eða ekki? Það var nú aldeilis búið að hamra á því!!!
Er ætlast til að almenningur gleymi því?
Hér er ósóminn í fullri lengd http://www.ruv.is/heim/frettir/frett/store64/item244883/
Hvern er Jónas að:
1. Vinna fyrir?
2. Vernda?
Hvað er að gerast? …. er ekki þetta ekki brottrekstrarsök?
Hvað á að misbjóða þegnum þessa lands lengi?
— — —
Við ráðum ekki við þetta ein
Um 60 – 70% skráðra eigna á landinu er veðsettar út í heimi með beinum eða óbeinum hætti, í því fellst þjófnaðurinn.
Húsin okkar, bílarnir, upplýsingatæknifyrirtækin, kvóti, beljurnar í fjósinu og fullkomnu mjólkunarróbotarnir, hænsnabú, svínabú, Kringlan, Smáralind, lækningatækin á spítölum landsins, orkufyrirtækin og þar fram eftir götunum. Ekki nýtt nema í þeim skilningi að nú gæti reynt á veðin.
Enn og aftur.
Við ráðum ekki við þetta mál ein. Engin hér heima sem er að fara að taka á þessu nema að nafninu til. Fólk hefur engar forsendur til að búast við því í ljósu sögu og reynslu hér heima. Sjáið bara “smámál” eins og olíusamráðið. Ekki búast við að neinn taki hattin sinn í tengslum við þessi mál öll hér heima. Kerfið ræður ekki við að koma þeirri ábyrgð á menn með formlegum hætti.
Undanfarnir mánuðir staðfesta bara þann grun manns og ótta að, svo ég endurtaki mig, við ráðum ekki við þetta. Þjóðin þarf virka utanaðkomandi hjálp til að ná utan um þetta allt. Aðstoð sem fær vald.
Stjórnskipulag landsins riðar til falls. Svo einfalt er það. Ég var ekki EBsinni en í dag lít ég ekki á það sem “fórn” að tapa “sjálfstæði” til Brussel -”blessun” eða “frelsun” væri betra orð.
Muna svo að einstaklingsfrelsi þitt endar þar sem mitt byrjar og öfugt. Frelsinu fylgir svo ábyrgð – eða hvað ?
— — —
Gjaldeyrisskiptasamningar fyrir útvalda
Það var lokað á gjaldeyrisskiptasamninga í bönkunum mest allt árið 2008″
Aðeins vildarvinir, þ.e. stærstu eigendur í bönkunum gátu gert slíka samninga og gerðu það ásamt stjórnendum í efstu lögum bankakerfisins. Þeir ætluðu ekki út fyrr en í gengisvísitölunni 180-200.
Ekki nóg með að bankarnir væru hættir að þjónusta atvinnulífið, þá var tekin staða gegn krónunni fyrir eigin hag og til að “boosta” upp rekstrar og efnahagsreikninginn, allt á kostnað þegna landsins.
Málið var að mest allt þetta ár voru helstu stjórnendur skíthræddir, vitandi að þeir voru komnir út í horn.
Þessir gjaldeyrisskiptasamningar við stærstu eigendur voru um leið greiði fyrir að selja ekki hlutabréf í bönkunum sem hefði kallað yfir sig öðruvísi hrun og um leið endalokin !
Skoðið aðra stóra eigendur (eignarhaldsfélög) t.d. í Kaupþing, það sama var upp á teningnum hjá stórum hluthöfum.
— — —
Stórt veðmál, ekki gjaldeyrisvarnir
Þú getur hengt þig upp á að í sumar var staðan hjá Kjalar (og raunar Bakkabræðrum/Exista líka) þannig að hlutabréfaeignin þeirra var í hræðilegum mínus og erlenda fjármögnunin í hræðilegum mínus. Annað vegna lækkandi hlutabréfa og hitt vegna því falli á krónunni sem þá var komið fram. Nettó staðan því mjög slæm.
Á þeim tímapunkti var aðeins eitt í stöðunni fyrir þessa menn: Taka verulegt veðmál á móti krónunni, töluvert stærra en samtals staðan í hlutabréfunum, til að reyna að vinna upp tapið. Aðrar leiðir voru einfaldlega ekki í boði, fyrir utan að láta gera sig upp sem hefði verið heiðarlega leiðin. Þori líka að veðja við þig að tryggingar sem þessi félög lögðu fram gegn þessum risa-framvirku samningum hafa verið litlar sem engar og örugglega ekki í samræmi við það sem bankarnir og FME hefðu átt að krefjast. Ástæðan er sú að félögin hefðu einfaldlega ekki átt til nauðsynlegar tryggingar (það er skoðunarvert út af fyrir sig).
Þetta á EKKERT skylt við gjaldeyrisvarnir. Það er vitaskuld fínt að nota það orð í dag yfir þetta, en það er augljóst að slíkt tal er fyrirsláttur. Þetta heitir að taka stórt veðmál, til að reyna að redda sínum risa-vandamálum, og þar sem þau þurftu að vera eins stór og raun bar vitni, “steikti” þetta jú krónuna.
— — —
Viðskiptaráð þarf að fara í frí
Það er mjög athyglisvert að sjá fyrirslátt þeirra sem vilja ekki láta opinbera neitt það sem kann að reynast óþægilegt úr hruninu mikla. Sumir vara við því að horfa reiður um öxl, aðrir vilja alls ekki finna neina blóraböggla eða sökudólga og enn aðrir vilja halda ótrauðir áfram þar sem frá var horfið án þess einu sinni að skammast sín. Þetta er afneitun. Eina leiðin til íslensks bata er að draga allt fram í dagsljósið sem hefur viðhaldið þeirri hryllilegu spillingu sem hefur grasserað allt of lengi. Stórhljómsveitin sem spilaði fyrir hrunadansinum er ekki fær um að koma að afhjúpununum, það segir sig sjálft. Viðskiptaráð eins og það leggur sig þarf að senda í frí – fari það ekki af sjálfsdáðun – enda settu þeir kúrsinn fyrir vanhæf stjórnvöld. Brigsl um ónotalega reiði eða beiskju á ekki við, það heitir þöggun og gerir ekkert gagn.
— — —
Er kvótinn farinn?
Einhver spurði: Er allur kvótinn farinn? Og svarið er Já.
Grínistarnir gerðu gjaldeyris afleiðusamninga og geta ekki staðið við þá.
Íslenskur sjávarútvegur skuldar fisk 100 ár fram í tímann.
Afleiðusamningar eru verkfæri til að minnka áhættu, eða rúllettu spil þar sem þú veðjar á einhverja tölu. Íslenska útgerðin valdi rúllettu og veðjaði á ranga tölu. Þetta var ekki að “hedge-a” svo mikið er víst.
Eina sem hægt er að gera er að leyfa þeim að fara á hausinn.
— — —
Að taka súrt með sætu
Í Kastljósinu áðan heyrði ég að Ingibjörg S. Gísladóttir ætlar að byggja upp nýtt Ísland. Hún er ekki alveg viss um hvað það tekur langan tíma, en að því loknu fáum við að kjósa. Ekki fyrr. Nema kosið verði um aðild Íslands að ESB.
Það á að byggja nýtt Ísland og Ingibjörg S. Gísladóttir telur sig sjálfkjörna til þess.
Efnahagslíf þjóðarinnar hrynur til grunna. Fólk missir eignir sínar og atvinnu og börn þess og barnabörn eru hneppt í skuldaánauð. FYRIR GÁLEYSI OG SOFANDAHÁTT OG SPILLINGU STJÓRNVALDA.
En af því formaður Samfylkingarinnar vill “taka súrt með sætu”, þá getur hún ekki sagt af sér. Ekki frekar en nokkur stjórnmálamaður eða embættismaður.
Það er sem sagt sætt að komast til valda og súrt að þurfa að sitja áfram þegar maður hefur klúðrað málum algjörlega.
Ekki-þjóðin þarf að hjálpa þessum heillum horfna stjórnmálamanni að átta sig á því að henni og félögum hennar í ríkisstjórn Íslands er ekki treyst.
Ekki-þjóðin Samfylkingarformannsins vill hafa um það að segja hverjum hún treystir til þess að byggja nýtt Ísland. Það er ekki sjálfgefið að Ingibjörg S. Gísladóttir og Geir H. Haarde séu í þeim hópi. Raunar eru flestir á því að þau þurfi að víkja til hliðar, en þá er vísað til orða Páls Skúlasonar og Þorvaldar Gylfasonar, til dæmis.
— — —
Íslendingar
„Í Íslendingum býr kraftur, þor, áræði og hugmyndaauðgi,“ sagði Geir.
Er þá víst að hann sé Íslendingur?
— — —
Dómsmál rennur út í sandinn
Boðað dómsmál gegn Bretum hefur nú algjörlega runnið út í sandinn. Geir H. Haarde lýsti því margoft yfir í hverjum fréttatíma á fætur öðrum að málshöfðun yrði líkleg niðurstaða í ljósi óréttlátrar beitingar hryðjuverkalaga gegn Íslendingum.
Ríkislögmaður hefur nú skilað áliti sínu um málið og er það nokkuð afgerandi. Hann tekur alfarið fyrir það að ríkið hafi nokkurn grundvöll til málshöfðunar. Hann segir „Í stuttu máli komust lögmennirnir að þeirri niðurstöðu að litlar sem engar líkur væru á að íslensk stjórnvöld gætu hnekkt kyrrsetningunni frá 8. október 2008.“ Hann bætir við „Ennfremur voru þeir þeirrar skoðunar að engar líkur væru fyrir íslenska ríkið að vinna skaðabótamál fyrir breskum dómstóli vegna sömu kyrrsetningar.“
Varðandi Landsbanka þá segir ríkislögmaður „Aðspurður um möguleika skilanefndar Landsbankana til að höfða dómsmál á Bretlandseyjum töldu þeir að sömu sjónarmið ættu þar við í öllum aðalatriðum og ekki var að heyra að lögmennirnir hvettu til málaferla fyrir hönd bankans.“
Einnig er farið yfir málshöfðun fyrir Mannréttindadómstól Evrópu í álitinu. „Jafnframt undirstrikuðu þeir að þessi leið yrði torsótt, tæki langan síma og að skaðabætur, ef til kæmi, yrðu í besta falli lágar“ segir ríkislögmaður.
Það vekur sérstaka athygli að „Forsætisráðuneytið hefur óskað eftir áliti ríkislögmanns á því hvað íslensk stjórnvöld eigi að gera við þær aðstæður sem lýst hefur verið hér að framan“ segir í skýrslunni. Í máli Forsætisráðherra hefur hinsvegar mátt skilja að stjórnvöld hafi haft fullkomna stjórn á málinu frá upphafi. Gefnar hafa verið út yfirlýsingar um hvert ætti að stefna frá því að málið kom upp.
Ríkislögmaður segir „Ríkislögmaður telur að sýnt hafi verið fram á með fullnægjandi rökum að dómstólaleiðir fyrir breskum dómstólum þjóni ekki hagsmunum íslenska ríkisins. Litlar sem engar líkur séu til þess að íslensk ríkið nái þeim markmiðum sem upphaflega var að stefnt.“
— — —
Og eitt bréf um Gaza
Væri ekki stórkostlegt ef að íbúar fyrir botni Miðjarðarhafs myndu stofna eitt sambandsríki úr Sýrlandi, Libanon, Jórdaníu, Palestínu og Ísrael með um 20 milljón íbúum. Þetta yrði alveg stórkostlegt fjölmenningarríki með ótal menningarminjum og örvandi umhverfi. Ég hef þá trú að það sé eina vonin til þess að friður gæti skapast er að síonistar láti af því að mynda stærsta ghetto allra tíma og aðlagist því umhverfi sem þeir líta á sem sín réttu heimkynni. Þeir reka í rauninni apartheid-stefnu sem á ekkert meiri rétt á sér þar en annarsstaðar en hafa verið látnir komast upp með það í skjóli helfararinnar og palestínumenn látnir gjalda fyrir. Og arabarnir eiga í rauninni mjög merkilega fjölmenningarhefð sem hægt væri að virkja. Bæði kristnir og gyðingar hafa alltaf þrifist á þessum slóðum með einhverjum hætti. Allah og Jahve eru jú sami himnapabbinn þegar öllu er á botninn hvolft.
