Menn setja nú fram alls konar hugmyndir um hvernig Ríkisútvarpið eigi að vera. Það er reyndar ekki víst að þurfi að skilgreina það upp á nýtt. Um þetta er fjallað nokkuð nákvæmlega í lögum um Ríkisútvarpið sem voru sett í fyrra, þar segir að RÚV eigi að sinna fréttum, fræðslu, menningu og afþreyingu.

Þetta er það sem fólk starfar eftir í Efstaleiti – og ef dagskráin er skoðuð ber hún merki þessa. Í sjónvarpinu hefur hlutur íslensks efnis til dæmis farið mjög vaxandi.

Uppi eru sjónarmið um að þrengja hlutverkið verulega. Þau heyrast aðallega úr þremur áttum. Frá hægri mönnum sem eru heldur andsnúnir Ríkisútvarpi, frá vinstri sinnuðum menntamönnum og frá forsvarsmönnum einkarekinna fjölmiðla sem vilja veikja RÚV.

Þetta gengur út á að RÚV sinni fréttum og menningu – og þá helst þjóðmenningu og hámenningu. Aðrir eigi að sjá um afþreyinguna og ekki skuli til dæmis sýna frá viðburðum eins og heimsmeistarakeppni í fótbolta.

Í lögunum um Ríkisútvarpið segir að RÚV skuli „miðla afþreyingar- og menningarefni við hæfi fólks á öllum aldri“.

Hugmyndir um að þrengja hlutverkið ganga þvert á þetta. Allir landsmenn þurfa að borga nefskatt vegna Ríkisútvarpsins. Efnið þarf að vera fjölbreytt og hafa víða skírskotun. Í því sambandi má benda á að Evróvisjón er vinsælasta sjónvarpsefnið ár hvert. Þá, og þegar áramótaskaupið er sýnt, er mestöll þjóðin að horfa.

Og hvað varðar heimsmeistarakeppni í fótbolta, þá er það beinlínis stefna evrópskra sjónvarpsstöðva að slíkt efni skuli aðgengilegt fyrir allan almenningi með sem ódýrustum hætti.