Nú er aftur farið að ræða um að byggja nýjar höfuðstöðvar Landsbankans. Það mælist sjálfsagt ekki vel fyrir, svo stuttu eftir bankahrun, meðan almenningur er í skuldabasli sem hann kennir ekki síst bönkunum um.

Raunin mun vera að starfsemi Landsbankans er í mörgum húsum í Miðbænum. Höfuðstöðvarnar átti að reisa fyrir hrun á lóð milli Tryggvagötu og Sæbrautar, þar sem nú er stórt og hryllilega ljótt bílastæði.

Bankastjórnendur voru með ógurleg plön, þeir ætluðu bókstaflega að endurskapa  Miðborgina – á einni teikningunni af nýja húsinu stóð Björgólfur Guðmundsson líkt og í stafni byggingarinnar.

Það er spurning hvort þessar teikningar verði notaðar áfram, eða hvort menn vilji byggja eitthvað aðeins hógværarara. Það þó smá stíll yfir byggingunni á teikningunni hér að neðan, ólíkt kumböldunum sem hafa verið byggðir í hinu reykvíska „city“ í Borgartúni.

Svæðið þarna í kring, milli Tollhússins, Lækjartorgs og Hörpu er eins og eyðiland – hræðilega þunglyndisegt. Töf virðist vera á því að hótel við Hörpu rísi – það er ljóst að slíkt hótel er ein forsenda þess að húsið standi undir sér, og þess utan er skortur á lúxushótelum í Reykjavík.

Á einhverjum tímapunkti hlýtur svo að koma að því að Sæbrautin verði sett í stokk meðfram höfninni. Það myndi opna höfnina gagnvart Miðbænum gera allt svæðið miklu heillegra og meira aðlaðandi. Það er tímaskekkja að láta hraðbraut kljúfa svo fallegt hafnarsvæði frá borg.

En hvað vilja menn svo gera þarna? Á nýbygging Landsbankans að fá að rísa eða vilja menn eitthvað sem er smærra í sniðum? Einhverjum kynni að detta í hug að byggja þarna hús í eldri stíl – en væri það ekki svolítið klisjulegt?

Hvað ætti svo að gera við gamla Landsbankann?

Hann gæti orðið glæsilegt verslunarhús, „department store“, og mætti jafnvel hugsa sér að tengja yfir í nálægar byggingar eins og maður sér víða í erlendum borgum, ekki síst þar sem er kalt í veðri.