Um fátt annað er rætt þessa dagana en fyrirhugaða þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhaldandi aðildarviðræður við Evrópusambandið (ESB). Af því tilefni beindi Bryndís Haraldsdóttir þingmaður Sjálfstæðisflokksins fyrirspurn til Ingu Sæland, mennta- og barnamálaráðherra, í óundirbúnum fyrirspurnum í dag og krafði hana meðal annars svara um hvernig hún ætlaði að greiða atkvæði í þjóðaratkvæðagreiðslunni. Inga furðaði sig á þessari fyrirspurn og sagði það engum koma við.

Bryndís rakti í fyrirspurn sinni að Flokkur fólksins hafi lengi verið á móti aðild að ESB og vegna þessa ítrekað lagt fram þingsályktunartillögu um að draga umsókn Íslands formlega til baka. Gaf Bryndís til kynna að Inga hefði samþykkt þjóðaratkvæðagreiðsluna til að halda ríkisstjórnarsamstarfinu saman og vildi vita hvort Ingu þætti nægja að einfaldur meirihluti samþykkti aðildarviðræður eða hvort það þyrfti aukinn meirihluta og loks hvernig Inga ætlaði sjálf að greiða atkvæði.

Þá svaraði Inga:

„Var ég að ganga til liðs við ríkisstjórnina og líma hana saman með því að ganga þvert á stefnu mína og Flokks fólksins og einhvern veginn: já, já, þið megið gera þetta og hitt af því bara, við skulum reyna að líma okkur saman? Nei, háttvirtur þingmaður, þetta var einfaldlega við stjórnarmyndunarborðið þegar við vorum ekki enn þá orðin ríkisstjórn. Það lá algerlega fyrir hjá mér frá degi eitt að ég virði þjóðina mína og þjóðarviljann og það er alltaf þjóðin og meirihluti hennar sem á að eiga síðasta orðið. Ég er ekki alveg að átta mig á því hvers vegna hv. þingmaður og meiri hlutinn hér í stjórnarandstöðunni er skelfingu lostinn við þjóðina sína en samt getum við látið þau fara á þriggja ára fresti og velja sér valdhafa. Hvaða mistök eru það eiginlega? Hvað með lýðræðið, ég bara spyr? Og annað sem mér þótti alveg stórmerkilegt er: Hvernig ætlar hæstvirtur ráðherra Inga Sæland að greiða atkvæði? Á ég ekki bara að fara með seðilinn hérna niður á Austurvöll í beinni útsendingu til að sýna öllum hvernig ég ætla að greiða atkvæði? Er ekki allt í lagi? Ég hef aldrei heyrt aðra eins fyrirspurn á ævinni. Það bara kemur akkúrat engum við hvernig ég greiði atkvæði.“

Skilur enginn hvað ég er að segja?

Bryndís steig aftur í pontu og sagði áhugavert að það kæmi engum við hvernig formaður Flokks fólksins ætlaði að greiða atkvæði eða hvernig þingmenn flokksins ætluðu að tjá sig í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar.

„Fyrirgefið, virðulegur forseti, ég er bara eiginlega orðlaus. Hæstvirtur ráðherra hefur lýst því eindregið yfir að hann sé á móti aðild að Evrópusambandinu. Hér í þessum ræðustól hefur ítrekað heyrst að þau vilji ekki ganga lengra. Þau vildu taka þær höfnu samningaviðræður fyrir einhverjum árum síðan til baka. Nú á að greiða atkvæði um að halda áfram með þessar viðræður, og þau vilja ekki einu sinni segja okkur hvernig þau ætla að kjósa.“

Sagðist Bryndís algjörlega vera bit og spurði Ingu hvort það væri ákjósanlegt, að hennar mati, að Ísland verði aðili að sameiginlegri sjávarútvegsstefnu ESB og hver væru hennar rauðu strik í aðildarviðræðum.

Inga velti því fyrir sér hvort hún væri að tala eitthvað annað tungumál en íslensku.

„Ég bara botna ekkert orðið í þessu. Skilur enginn hvað ég er að segja? Er ég eitthvað óskýr?“

Fyrir það fyrsta hafi Flokkur fólksins ítrekað lagt til að draga umsóknina til baka þar sem óvissa var uppi um hvort það hefði í raun og verið gert í ríkisstjórn Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, en deilt hefur verið um bréf sem þáverandi utanríkisráðherra Gunnar Bragi Sveinsson sendi til ESB án þess að hafa fyrst borið það undir þingið. Eins tók Inga fram að Bryndís Haraldsdóttir fengi ekki að ráða því hvernig Inga talar.

„Svo get ég upplýst háttvirtan þingmann um það að þrátt fyrir hennar góða og einbeitta vilja til að ráða því hvernig ég tjái mig og kem fram þá er það mesti misskilningur. Hér eftir sem hingað til mun ég algerlega geta séð um það sjálf.“