Meðfylgjandi samsett mynd sýnir aðkomuna að heimili Stefaníu Helgadóttur í Neskaupstað eftir að unglingar köstuðu einhvers konar litasprengjum í húsið. Henni virtist þetta í fyrstu vera málning en sem betur fer er þetta efni sem hægt er að þrífa af.
„Ég hélt fyrst að þetta væri málning, svo skoðaði ég betur og hélt að þetta væri vax en þetta er bara einhver litadrulla,“ segir Stefanía en því miður var þessi árás ekki einangrað tilvik heldur hluti af áreitni tveggja hópa barna og unglinga í bænum í um þrjú ár.
Um er að ræða börn á aldrinum 10 til 16 ára en í hlut hafa átt, eins og áður sagði, tveir hópar, þar sem annar hópurinn hefur nú tekið við af hinum. „Þeir grýttu líka í gærkvöld gamla pósthúsið hérna, sem verið er að gera upp,“ segir hún en þó að árásin á pósthúsið sé ekki persónuleg þá er árásin á hús Stefaníu það.
Hún segir þetta hafa byrjað fyrir þremur árum með ósætti við pilt sem þá var 13 ára. „Ég var að vinna í sundlauginni og íþróttahúsinu og hann kom oft mjög illa fram þar. Hann á bara erfitt þessi drengur og við tókumst stundum á um reglurnar í íþróttahúsinu og umgengni í klefanum og svona ýmislegt. Og þannig að, honum um fannst rétt að taka þetta út á heimilinu mínu.“
Stefanía segir að eggjum hafi verið kastað í húsið en einnig hafi verið gerð dyraöt, smásteinum verið kastað í gluggana og lýst inn um þá með leysigeyslum.
Aðspurð um samskipti við foreldra barnanna sem eru að áreita hana þá segir hún að þau hafi því miður verið mjög slæm. Hún segist raunar ekki hafa haft samband við foreldra barna í þeim hópi sem nú stundar þetta vegna afar slæmrar reynslu af samskiptum við foreldra barna í fyrri hópnum sem herjaði á heimili hennar.
„Það gekk svo langt að eitt foreldraparið kærði mig fyrir að frelsissvipta drenginn þeirra. Hann kom hér inn á heimilið eftir eina atlöguna, þá voru þeir að gera dyraat. Og semsagt, þáverandi kærasti minn tók hann inn í húsið. Og ég tók á móti honum. Það var ekki með mínum vilja, ég vildi ekki að kærastinn minn brygðist svona við, alls ekki. En þarna sagt ég uppi með grátandi 12 ára barn og það sem ég gerði var að hringja í lögregluna og foreldra hans. Hann var hér inni í 12 mínútur og það er allt saman staðfest, símtalið við lögregluna og allt það. Og þau kærðu mig fyrir frelsissviptingu.“
Stefanía segir að foreldrarnir hafi síðan fallið frá kærunni þar sem ekki hafi verið grundvöllur fyrir henni – en skaðinn var skeður:
„Þetta gjörsamlega rústaði líf mínu vegna þess að ég missti vinnuna, ég missti heilsuna, ég missti allt traust í bænum og álit fólks og það fór ofboðslega með mig.“
Stefanía birti færslu með myndum af skemmdarverkinu í gærkvöld í íbúahópi Nestkaupstaðarbúa á Facebook. Þar skrifar hún:
„Svona er umhorfs heima hjá mér eftir gærkvöldið.
Kæru ungmenni sem færðuð mér þessar sendingar: þið megið koma og þrífa þetta. Ég skal lána ykkur fötu og bursta. Ég skal meira að segja gefa ykkur pönnukökur þegar þið eruð búin og fá að heyra hvað ég gerði ykkur og hvernig ég get lagað það.
Kæru foreldrar þessara ungmenna: þið megið gjarnan fylgja börnunum ykkar til mín. Ég vil heyra hvað þið hafið að segja um þetta.
Sendingarnar bárust að Hólsgötu 4 milli kl.19 og 22 í gærkvöldi.“
Aðspurð um stuðning bæjarbúa við hana í þessum hremmingum segir hún að stuðningurinn sé meira í orði en á borði.
„Verkin þurfa meira að fylgja orðunum, þegar kemur að því að setja krökkunum mörk og láta þau taka afleiðingum gjörða sinna. Það vantar upp á það,“ segir hún.
Stefanía segir óþolandi að geta ekki verið í friði á eigin heimili fyrir skemmdarverkum og áreitni.
„Þetta er bara ofbeldi. Svo þarf ég að óttast að foreldrar kæri mig ef ég kvarta yfir því að börnin þeirra hagi sér eins og ég veit ekki hvað, hellisbúar?“
Þess má geta að Stefanía hefur kært atvikið í gærkvöld til lögreglu sem hefur það núna til rannsóknar.
