Það ríkir kynlífskreppa hjá ungum Bandaríkjamönnum. Háskólinn í Chicago hefur kannað kynlífsvirkni Bandaríkjamanna frá árinu 1989. Árið 2010 sögðust 12 prósent Bandaríkjamanna á aldrinum 18-29 hafa stundað kynlíf síðasta árið, en árið 2024 var hlutfallið komið upp í 24 prósent sem þýðir að einn af hverjum fjórum hafði ekki stundað kynlíf undanfarna 12 mánuði.
Samkvæmt Institute for family studies hefur hlutfall fullorðins fólks á aldrinum 18-64 ára sem stundar kynlíf vikulega eða oftar minnkað hratt undanfarinn áratug. 46 prósent sögðust stunda kynlíf vikulega árið 2010 en aðeins 37 prósent árið 2024. Að sögn sálfræðingsins Jean Twenge má fyrst og fremst rekja þessa kreppu til unga fólksins. Twenge sagði árið 2016 að unga fólkið stundaði minna kynlíf en eldri kynslóðirnar gerðu á þeirra aldri. Þetta megi að hluta rekja til þess að unga fólkið virðist eiga erfiðara með að stofna til langtímasambanda og hjónabanda, en eins virðist pör almennt stunda kynlíf sjaldnar.
Vísindamiðillinn RathBiotaClan segir að hlutfallið hafi lækkað mest hjá þeim sem eru ógiftir, í láglaunastörfum og með litla menntun. Þetta eru hóparnir sem finna mest fyrir því þegar efnahagurinn er slæmur.
Meðal þess sem hefur stuðlað að þessari kynlífskreppu séu efnahagsmálin. Unga fólkið hefur síður efni á því að flytja að heiman og býr lengur í foreldrahúsum. Í þannig stöðu sé gjarnan erfitt að stofna til ástarsambanda með reglulegu kynlífi. Árið 2023 bjuggu 18 prósent Bandaríkjamanna á aldrinum 25-34 enn í foreldrahúsum en hlutfallið nam aðeins 9 prósentum um aldamótin.
Annar þáttur eru breytingar sem hafa orðið í félagslífi unga fólksins. Tæknin hafi gert það að verkum að unga fólkið hittist minna en nokkru sinni áður. Fólk þarf að hittast til að stunda kynlíf. Félagslífið sé nú gjarnan stafrænt og fari fram í gegnum snjallsíma og samskiptaforrit. Stefnumótaforrit hjálpi unga fólkinu lítið og margt sem bendir til þess að slík forrit hafi aukið streitu og félagskvíða.
Kvíði, depurð og einmanaleiki hefur aukist meðal unga fólksins undanfarinn áratug en bæði kvíði og depurð hafa áhrif á kynhvöt og geta verið hindrun í ástarlífinu. Einmanaleiki sé svo þversagnakenndur þar sem hann leiðir gjarnan til þess að fólk sökkvi dýpra inn í skel sína frekar en annað.
Unga fólkið drekkur einnig minna, en áfengisdrykkja hefur sögulega átt sinn þátt í ástarlífinu. Sumir rannsakendur velta því einnig fyrir sér hvort félagslegar byltingar á borð við MeToo hafi gert það að verkum að ungir karlmenn óttist að kynlíf muni hafa félagslegar eða lagalegar afleiðingar.
RathBiotaClan bendir á að kynlífskreppan geti verið vísbending um að mannleg samskipti séu á undanhaldi. Aðrar vísbendingar eru til dæmis minni kirkjusókn, dvínandi borgaraleg þátttaka, aukinn fjöldi einstæðinga, minni tengslanet og fleira. Kynlífsþurrðin sé þó kannski sú vísbending þar sem félagsleg aftenging birtist skýrast. Þessi aftenging hefur afleiðingar og mun auka einmanaleika, grafa undan trausti og veikja samfélagsbönd.
Taugavísindamaðurinn Debra Soh rannsakar kynhegðun en hún var að gefa út bók í vikunni sem kallast Sextinction: The Decline of Sex and the Future of Intamacy. Soh telur að kynlífskreppuna megi að einhverju rekja til samfélagsmiðla sem hafi gefið unga fólkinu óraunhæfar væntingar.
„Dýrkun á óraunhæfum kröfum hefur orðið til þess að karlmenn trúa því að áhrifavaldar á samfélagsmiðlum, sem milljónir fylgjenda, gætu einhvern daginn sýnt þeim áhuga. Hún hefur líka sannfært konur um að gefa aðeins þeim karlmönnum gaum sem eru hærri en 183 sm og stjarnfræðilega ríkir.“
Soh segir í samtali við New York Post að stefnumótaforrit hafi gjörbreytt ástarlífinu. Fólk fari inn á forritin og fletti í gegnum fólk eins og það sé að fara í gegnum IKEA-bæklinginn. Hún kennir einnig kláminu um. Klám hafi valdið því að fólk fær útrás fyrir kynhvöt sína í gegnum skjá og leiðir jafnvel til þess að fólk fái afbrigðilegar kenndir, svo sem hvað varðar kyrkingar og ofbeldisfullt kynlíf. Hún telur að ástandið muni aðeins versna með tilkomu gervigreindarvina.
„Þetta er svo hættulegt, hugsanlega þar sem þetta er mjög raunverulegt í vissum tilfellum. Ég sé fyrir mér að margir muni segja í framtíðinni: „Jæja, af hverju ekki bara að fá sér gervigreindarfélaga svona til hliðar“ – og með tímanum muni fólk jafnvel kjósa slíkan félagsskap umfram raunverulega manneskju.“
Soh telur að kreppan muni bara dýpka þar sem tækninni fleygir hratt fram. Hún telur að allir ættu að hafa áhyggjur af þessari þróun.
