Allir eru sammála um að töfrar og vinsældir vinnunnar hafa minnkað. Kulnun og örmögnun vegna vinnu eru tískugreiningar samtímans. Mikill fjöldi fólks er í langtímaveikindaleyfi vegna atvinnutengdrar þreytu og þunglyndis. Vinnutíminn hefur verið styttur í áföngum til að minnka þetta vinnuböl en allt kemur fyrir ekki. Margir spekingar hafa skrifað um síðustu hugleiðingar manna á banastundinni. Þeir segja að fólk sjái eftir því að hafa unnið of mikið og ekki sinnt fjölskyldu sinni betur. Ég vann reyndar lengi á Líknardeild og heyrði aldrei þennan söng. Vinnan er orðin þjóðarböl sem stendur fólki fyrir þrifum og tefur fólk frá golfiðkun og ferðalögum til Tene.

Ég er einn af þeim sem finnst svo gaman að vinna að ég get ekki hætt. Mig langar ekki til að setjast í helgan stein og fletta frímerkjum eða spila golf. Mér finnst enn þá skemmtilegt að hitta fólk og velta fyrir mér vandamálum mannlegrar tilveru.

Vettvangur geðlæknis er sálin sem erfitt er að skilgreina. Mannleg hamingja er afstæð og einstaklingsbundin. Geðlæknirinn reynir að hjálpa fólki að setja vandamál sín í orð, flokka þau og lifa með þeim.

Skjólstæðingar mínir eru óaðskiljanlegur hluti af tilverunni. Ég veit stundum ekki hver er í meðferð hjá hverjum. Fyrir þetta fæ ég borgað í peningum og stundum í þakklæti og velvilja sem lyftir sjálfsvirðingunni. Sjálfur hitti ég reglulega sálfræðing sem ekki getur hætt að vinna. Við skiljum vel hvor annan enda erum við í gagnkvæmu skjallbandalagi.

Sjálfsmyndin er samofin vinnunni svo það er erfitt söðla um. Ég hef hitt vinnusjúka lækna sem dreymir um að deyja í miðju viðtali eða aðgerð. Dauðinn verður með því hluti af vinnunni og lífinu sjálfu. Í greiningaræði samtímans eru þessir menn víst kallaðir „vinnualkar,“ sem er hin skilgreinda dánarorsök. En er hún eitthvað verri en hver önnur?

Ég hlakka til nýs árs. Vonandi láta veikindi mín sem minnst á sér kræla og ég fái að eyða tíma mínum með fólki í vanda. Það heldur Elli kellingu í hæfilegri fjarlægð þótt hún andi ofan í hálsmálið á hverjum degi.