Ég sá auglýsingu á Instagram þar sem spurt var: „Burnt out from weekly meal prep?“ – á íslensku: „Ertu í nestiskulnun?“

Ég þurfti að lesa setninguna tvisvar. Ég vissi ekki að það væri hægt að kulna í nestisgerð.

Lífið er leiksvið – og núna í beinu streymi. Líkaminn er verkefni. Sambönd eru verkefni. Tíminn sjálfur er verkefni. Nestið – sem árið 1997 var bara samloka með kindakæfu – er núna slípuð afurð sem þarf að vera bæði næringarrík og samfélagsmiðlavæn.

Uppáhaldssöluvara internetsins er endurbótaþráhyggjan. Sérsniðnar auglýsingar fyrir sérhæfð öpp sem bæta líkamann, húðrútínuna, mataræðið, foreldrahlutverkið. Ertu ekki með hundinn hjá dýramarkþjálfa? Er ég vondur femínisti ef ég skipulegg ekki svefninn út frá tíðahringnum?

En það er ekki hægt að bæta öll svið mannlegrar tilvistar með ítrun. Þvert á móti getur umbótahugsunin sogið gleðina úr öllu sem hún snertir. Það er gaman að gera hlutina vel – en um leið og allt þarf alltaf að vera gert betur, hættir það að vera gaman. Endastöð allra bætinga er ekki fullkomnunin. Hún er örmögnunin.

Nú er hægt að brenna út á því að smyrja nesti. Eða „mealpreppa“, eins og stafræni heilaormurinn kallar það. Og já – það er undirtónn: Sú staðreynd að sumir borða pylsu á bensínstöð fimmta hádegið í röð og er alveg sama, á meðan aðrir upplifa kulnun af því að paprikusneiðarnar voru ekki skornar lóðrétt og grammið er á hliðinni.

Með kveðju frá konu sem borgar að vísu 24 dollara á ári fyrir filteraapp – en er að minnsta kosti ekki í nestiskulnun.