Kópavogsbær hefur verið sýknaður af kröfum stuðningsfulltrúa sem lenti í árás nemanda. Nemandinn meðal annars beit stuðningsfulltrúan, sem er kona, þegar hann reyndi að rúlla honum út úr kennslustofunni.
Dómur í málinu féll þann 2. apríl síðastliðinn í Héraðsdómi Reykjaness. En stuðningsfulltrúinn hafði stefnt Kópavogsbæ vegna atviks sem átti sér stað þann 9. desember árið 2020.
Var hún að vinna með nemendum í fjórða bekk í kennslustofu þegar upp kom sú staða að það þurfti að vísa einum nemandanum út vegna slæmrar hegðunar. Hafði hann verið orðljótur og sýnt af sér ógnandi hegðun, bæði gagnvart starfsfólki skólans og öðrum nemendum, svo sem með því að kasta hlutum í þá.
Nálgaðist hún nemandann og reyndi að róa hann niður og biðja hann um að yfirgefa stofuna. Þá varð hann hins vegar hamslaus af reiði, sparkaði í hana, tók upp stól og kastaði honum í átt að öðrum starfsmanni.
Reyndi þá stuðningsfulltrúinn að stöðva hann, tekið utan um hann og reynt að rúlla honum á stól út úr stofunni. En þá réðist hann á hana, sparkaði margsinnis í sköflung hennar, reif í hár hennar og beit í vinstri handlegg.
Var hún mjög aum eftir þessa árás og í áfalli. Leitaði hún samdægurs til læknis og fékk áverkavottorð. Andlegu áhrifin voru alvarlegri. En hún var metin óvinnufær eftir atvikið og ráðlögð verkjastilling og hvíld.
Hafi hún ítrekað þurft að leita til lækna eftir þetta og búið við skerta starfsgetu. Hún hafi verið í starfsendurhæfingu hjá VIRK, leitað aðstoðar sálfræðinga og þurft að taka kvíðastillandi lyf. Var málið tilkynnt til bæði Vátryggingafélags Íslands sem og Vinnueftirlits ríkisins. Fékk hún greiddar rúmar 5,5 milljónir í bætur frá VÍS úr launatryggingu.
Þann 20. september árið 2022 gerði hún kröfu um viðurkenningu á skaðabótaskyldu. Vísaði hún til þess að hún hafi verið að sinna einstaklingi sem hafi ekki borið ábyrgð á gjörðum sínum og því væri rétt að beina skaðabótakröfunni að vinnuveitanda, það er Kópavogsbæ.
Rúmri viku seinna hafnaði sveitarfélagið kröfunni og vísaði til þess að ákvæði um skaðabætur í kjarasamningi ættu ekki við þegar börn með hegðunarvanda yllu tjóni.
Í niðurstöðu dómsins segir að engin ástæða hafi verið til að ætla að slík hætta hafi stafað af umræddum nemanda að þörf hafi verið fyrir meiri stuðningi eftir eftirliti með honum í aðdraganda slyssins.
Taldi dómurinn að Kópavogsbær hafi ekki gerst sekur um saknæma vanrækslu sem hafi leitt til þess að stuðningsfulltrúinn hafi hlotið áðurnefnt tjón. Var Kópavogsbær því sýknaður af kröfunum. Málskostnaður var hins vegar felldur niður og gjafsóknarkostnaður stuðningsfulltrúans er greiddur úr ríkissjóði.
