Erla Þorsteinsdóttir, söngkona, er látið 89 ára að aldri. Hún lést á hjúkrunarheimili í Holbæk Danmörku þann 25. september.

Hún var þekkt sem stúlkan með lævirkjaröddina þó að söngferill hennar hafi spannað aðeins fimm ár. Hún hætti að syngja 26 ára gömul til að sinna eiginmanni og fjölskyldu. Maður hennar var Poul Dancell sem lést árið 1989 en saman áttu þau fjögur börn.

Erla fæddist á Sauðárkróki árið 1933 og hóf snemma að syngja og leika á gítar á heimaslóðum, en gítarinn hafði hún fengið í fermingargjöf. Átján ára fluttist hún til Danmerkur til að starfa við þjónustu en söngferill hennar hófst mjög snögglega og fyrir alvöru er henni bauðst að syngja og leika á gítar í dönskum útvarpsþætti snemma árs 1954. Það voru lögin Til eru fræ, og Kvöldið var heiðskírt og hljótt. Í kjölfarið opnuðust henni fjölmargar gáttir og tækifæri til að koma sér á framfæri og syngja inn á plötur.

Meðal laga sem Erla söng eru Þrek og tár, Litli tónlistarmaðurinn, Kata rokkar, og Vagg og velta – sem varð svo frægt að vera bannað í ríkisútvarpinu.

Þrátt fyrir stuttan feril afkastaði Erla miklu og náði að verða meðal ástsælustu söngkvenna landsins og víst að kynslóðir þekki tónlist hennar enn í dag.