Magnús Tumi Guðmundsson jarðeðlisfræðingur segir að harðir jarðskjálftar í nágrenni Krýsuvíkur séu engin sérstök vísbending um yfirvofandi eldgos heldur séu hluti af sífelldri og langvarandi virkni á svæðinu.

„Það er engin ástæða til að tengja þetta við eldgos. Þetta er eitthvað sem gerist með ákveðnu millibili á Reykjanesskaganum og hefur að gera með plötuhreyfingar. Þetta er framhald af þeirri virkni sem er búin að vera allt þetta ár og eitt af því sem spáð var um þegar í janúar sem mögulega framvindu.“

Magnús segir að jarðskjálftinn sé í sjálfu sér ekki óvanalega harður og ekki harðari en búast við mátt við. „Svona skjálftar koma á nokkurra áratuga fresti,“ segir hann.

„Með reglulegu millibili verður töluverð skjálftavirkni á Reykjanesskaganum. Þetta er bara eitt af því sem við búum við.“  Tumi rifjar upp skjálfta sem varð á svæðinu árið 1929, 6,3 að styrkleika, töluvert sterkari en þessi, og olli nokkrum skemmdum í Reykjavík.

Magnús ítrekar að ekkert orsakasamband sé á milli þessara jarðskjálfta í dag og goshættu í fjallinu Þorbirni við Grindavík. „Þetta er virkt svæði, eldvirkni og skjálftavirkni eru tvær hliðar á sama peningnum og plötuhreyfingarnar eru alltaf í gangi og þarna er alltaf verið að spenna bergið, það hrekkur með ákveðnu millibili og á mismunanndi stöðum á skaganum. En eldvirknin kemur í bylgjum sem er 800 til 1000 ár á milli. Sennilega styttist í að fari aftur af stað eldvirkni þarna en við vitum ekki hvenær það gerist. Þessir jarðskjálftar eru hins vegar engin spá um það, það er ekki að fara að stað nein slík atburðarás í Krýsuvík,“ segir Magnús Tumi Guðmundsson.