Þetta mál er umfjöllunarefnið Bergþórs Ólasonar, þingflokksformanns Miðflokksins, í grein í Morgunblaðinu í dag. Hún ber fyrirsögnina „Hatursorðræðustofnun ríkisins“.
Þar segir hann að á fyrrnefndri glæru hafi Hitler, Mussolini og Sigmundur verið sagðir aðhyllast sömu stjórnmálastefnu.
„Glæran var sett saman af kennara sem vill svo til að er líka frambjóðandi Vinstrihreyfingarinnar–græns framboðs á sveitarstjórnarstiginu – nokkuð sem gæti hafa litað sýn hans við gerð glærunnar,“ segir hann.
Því næst segir hann að aðeins tveir aðilar hafi ekki talið ástæðu til að fordæma glæruna þegar hún kom fram á sjónarsviðið. Þetta hafi verið skólameistari Verslunarskólans sem Bergþór segir hafa falið sig á bak við meint samhengi glærunnar og að það hafi réttlætt framsetningu hennar. „Enginn fjölmiðill spurði þó hvert þetta samhengi væri og það er enn á huldu,“ segir hann og bætir síðan við að samhengið sé mjög skýrt og birtist einfaldlega á glærunni.
„En svo var það forsætisráðherra Íslands sem þótti nú ekki mikið til koma spurð um glæruna. Sami forsætisráðherra og hefur sölsað undir sig alla mannréttindamálaflokka í stjórnarráðinu og talar sig hása um mikilvægi þess að koma í veg fyrir hvers kyns hatursorðræðu í íslensku samfélagi. Ráðherrann ætlar meira að segja að skylda stóra hópa á alls konar námskeið í hatursorðræðu. En orð forsætisráðherrans, Katrínar Jakobsdóttur, eru nú sem oft áður hjóm eitt. Hatursorðræða er það bara þegar tilteknir hópar verða fyrir henni. Það er bara hatursorðræða þegar flokkurinn hennar og samflokksmenn verða fyrir barðinu á óvæginni umræðu. Það er alls ekki hatursorðræða þegar Sigmundur Davíð er settur í félag með fjöldamorðingjum og illmennum í kennslustund, á kosningaári,“ segir hann.
Hann segir að hatursorðablæti Katrínar sé löngu orðið lúið og missi endanlega marks þegar öllum verði ljóst að reglurnar eru ólíkar eftir því hvaða stjórnmálaskoðanir fólk hefur eða hvers kyns það er. „Ætli það mætti ekki hugsa sér að ef sitjandi forsætisráðherra hefði verið raðað á glæru í kennslustund í Verslunarskólanum af kennara og frambjóðanda Sjálfstæðisflokksins við hlið Jósefs Stalíns og Maós Tse-Tungs og sett þar að jöfnu hefði allt í raun farið á hliðina í opinberri umræðu. Jú ætli það ekki. Er ekki rétt að hætta að verja bara sum mannréttindi en ekki önnur. Hætta að ýta undir hatur á ákveðnum hópum í samfélaginu en verja aðra með kjafti og klóm,“ spyr hann síðan.
Hann lýkur síðan grein sinni á að segja: „Kannski ætti þessi nýja stofnun mannréttinda sem ríkisstjórnin kom sér saman um að setja á fót – þrátt fyrir fjöldann allan af stofum, stofnunum og deildum sem hafa sama hlutverk með höndum í boði ríkisins – að einbeita sér að því. Ég er þó ekki vongóður og bíð bara eftir því að kynnt verði stofnun Hatursorðræðustofnunar ríkisins og við færumst enn fjær markmiðinu.“
