Dóra Björt Guðjónsdóttir, oddviti Pírata í Reykjavík fer hörðum orðum um Sjálfstæðisflokkinn í pistli sem birtist á Vísi í dag. Hún segir að flokkurinn tali gjarnan fyrir frelsi, en reyni þrátt fyrir það að gera Ísland að eftirlitssamfélagi.
Hún ræðir tillögu flokksins um að fjölga eftirlitsmyndavélum í úthverfum Reykjavíkurborgar. Tillagan var felld, en Dóra segir að fleiri öryggismyndavélar myndu verða til þess að borgarar finndust þeir óöryggir, á meðan að glæpir færðust annað.
„Tillaga Sjálfstæðisflokksins um fjölgun eftirlitsmyndavéla í úthverfum borgarinnar var felld af meirihlutanum í borgarráði í gær. Sjálfstæðisflokknum í borginni er sérstaklega umhugað um að ala á óöryggi og óánægju. Þetta mál er hluti af þeirri pólitík.
Notkun á eftirlitsmyndavélum getur haft í för með sér að fólk fer að upplifa sig sem hugsanlegt skotmark þeirra sem vilja fylgja öllum reglum með stálhnefa á meðan raunverulegir glæpir færast út fyrir sjónarsvið myndavélanna. Slíkt getur líka skapað vantraust milli íbúa og yfirvalda. Ef efla þarf öryggi eru margar betri leiðir í boði. Ofnotkun eftirlitsmyndavéla til að sefa stjórnmálamenn með eftirlitsblæti skapar falskt öryggi sem gagnast almenningi ekkert heldur þvert á móti gengur gegn hagsmunum fólks.
Það er með Sjálfstæðisflokkinn í þessu máli eins og öðrum að verulegt ósamræmi er milli hljóðs og myndar. Þau segja eitt, gera annað og segja svo eitthvað allt annað og neita fyrir að hafa nokkurn tímann gert hitt. Telja sig hafa fundið upp frelsið en kalla svo ítrekað eftir að almenningur búi í eftirlitssamfélagi.“
Dóra ræðir þá ósamræmi Sjálfstæðisflokksins, á milli borgar, sveitar og þings. Hún segir ómögulegt að vinna með Sjálfstæðisflokknum vegna þessa, maður viti nefnilega aldrei hvað maður fái.
„Sama sagan gildir um samgöngumálin þar sem meirihluti borgarstjórnarflokksins talar gegn framtíðinni, umhverfinu og fjölbreyttari ferðamátum en vilja frekar ,,efla strætó” eins og það sé ekki nákvæmlega það sem verið er að gera. Þau vilja bara ekki kalla það borgarlínu. Og svo talar flokkurinn á þingi og í nágrannasveitarfélögum Reykjavíkur fyrir samgöngusamningi á höfuðborgarsvæðinu á meðan borgarstjórnarflokkurinn er á móti. Reykjavík er harðlega gagnrýnd af sama borgarstjórnarflokki fyrir mikla skuldasöfnun en ekkert er minnst á nágrannasveitarfélögin sem eru leidd af Sjálfstæðisflokknum og hafa hlutfallslega mun hærri skuldir.
Þetta er ein ástæðan fyrir því að ekki er hægt að vinna með þessum flokki. Þú veist nefnilega ekkert hvað þú færð þegar þú kýst Sjálfstæðisflokkinn. Minnsti snefill af hugmyndafræði fær að víkja fyrir hentistefnu hverju sinni. Vandræðagangurinn er svo mikill að Sjálfstæðisflokkurinn endaði á því að sitja hjá við afgreiðslu eigin tillögu.“
Að lokum vitnar Dóra í pistil Áslaugar Örnu Sigurbjörnsdóttur, dómsmálaráðherra sem birtist í Morgunblaðinu árið 2018. Þar sagði Áslaug að ekki væri hægt að mála sig upp sem talsmann frelsis þegar að maður talaði einnig fyrir auknu eftirliti og regluverki.
„Ætla ég annars að taka undir með orðum Áslaugar Örnu, dómsmálaráðherra Sjálfstæðisflokksins, sem ég tel eiga vel við:
„Þeir sem tala fyrir (…) auknum eftirlitsiðnaði og auknu regluverki geta ekki skreytt sig með frjálslyndisfjöðrum. (…) Jafnvel þótt þeir detti öðru hvoru inn á eitt og eitt mál sem kalla mætti frelsismál, þá fellur það í skuggann af stjórnlyndinu sem þeir boða á hverjum degi.“ “
