Kári Stefánsson, forstjóri Íslenskrar erfðagreiningar skrifar gagnrýninn áramótapistil í Stundina í gær þar sem hann segir að stjórnmálamönnum sé „andskotans“ sama um hvað fólk vilji í raun.
Kári fór fyrir undirskriftasöfnun árið 2016 þar sem 85 þúsund manns skrifuðu undir áskorun til Alþingis um að auka hlutfall framlagsins til heilbrigðisþjónustunnar upp í 11 prósent af vergri landsframleiðslu. Var hlutfallið þá um 8.7 prósent, en er nú aðeins 8.3 prósent:
„Þetta þykir mér benda til tvenns. Annars vegar virðist mér sem alþingismönnum og stjórnmálamönnum á Íslandi sé andskotans sama hvað fólkið í landinu vill. Hins vegar virðist þetta benda til að fólkið í landinu sé dálítið vitlaust að kjósa þetta fólk aftur og aftur,”
segir Kári.
Nefnir hann einnig það sem honum þótti standa upp úr á árinu:
„Það sem stendur upp úr þegar ég hugsa til baka er að það hefur komið mér mikið á óvart hvað pólitíkinni á Íslandi, alþingismönnum og ráðherrum í þeirra umboði, veitist auðvelt að hunsa vilja þjóðarinnar.“
Kári nefnir einnig neikvæðar niðurstöður PISA lestrarkönnunarinnar sem hann ræddi í Silfrinu á dögunum:
„Ég setti fram þá kenningu í þættinum að sá möguleiki væri fyrir hendi að þetta stafaði af því að íslenskir unglingar væru vitlausari en jafnaldrar þeirra í löndunum í kringum okkur. Mér finnst, þegar horft er til þess að við erum alltaf að kjósa yfir okkur aftur sömu vitleysingana sem hunsa vilja þjóðarinnar, að það bendi til þess að það séu ekki bara fimmtán ára unglingarnir á Íslandi sem séu dálítið vitlausir heldur við fullorðna fólkið líka. Það passar mjög vel inn í hugmyndir mínar um erfðir eiginleika. Ástæður þess að unga fólkið á Íslandi eigi í erfiðleikum með að skilja það sem þau lesa séu því þær að þau eigi svona vitlausa foreldra.“
Kári segist ekki hafa röksemdir til að styðja þessa kenningu sína, en…:
„…ef að bornir eru saman tveir hópar af fólki án tillits til búsetu, og öðrum þeirra gengur verr að lesa sér til skilnings, er þá ekki fyrsta hugsunin sem lýstur niður í kollinn á þér sú að sá hópur sé verr gefinn en hinn? Það er vissulega einn möguleikinn en hann bara skiptir í sjálfu sér engu máli. Allt sem þetta segir okkur er í raun bara að við þurfum að hlúa betur að okkar skólakerfi.“
