Svona hefst pistill sem Katrin Baldursdóttir skrifar en pistillinn birtist á Miðjunni.„ Skömmin er svo mikil. Konur eru líka svo hræddar. Þær þora ekki að segja frá,“ segir Katrín en hún telur að hið svokallaða „frelsi“ í nútíma kapítalisma sé helsta ástæðan fyrir þessu. Hún segir „frelsið“ felast í því að allir eigi að meika það, ef ekki sé maður „tapari, lúser sem litið er niður á“ en Katrín kemur með dæmi þessu til stuðnings.
„Þarna er hann Sigurður, það hefur ekkert orðið úr honum, hann getur ekki framfleytt fjölskyldunni almennilega, er alltaf blankur, þó hann vinni myrkranna á milli. Hann Sigurður er aumingi.“
Katrín segir þetta „frelsi“ kapítalismans fela það í sér að geta eignast sem mest af einhverjum veraldlegum hlutum sem fást í verslunum. „Þú ert ekki maður með mönnum ef þú hefur ekki efni á að smíða pallinn við húsið og kaupa fínasta grillið. Hugsið ykkur hvað þetta er ömurlegt,“ segir Katrín. „Svona er hann Sigurður brotinn niður alveg miskunnarlaust. Kannski getur hann veitt viðnám við þessu og lætur þetta ekki hafa áhrif á sig. En það er erfitt að standa á móti þessum stöðuga áróðri í hinum miskunnarlausa kapítalisma nútímans. Að lífið snúist um að þéna peninga, græða og geta keypt sér allt það nýjast og besta. Þessi þrýstingur skapar auðvitað spennu, vanlíðan, áhyggjur og kvíða hjá karlmönnum. Ástandið getur svo bitnað á heimilisfólkinu og á konunni. Auðvitað á þetta líka við um konur, en þrýstingurinn er ekki eins mikill á þær að meika það.“
Hún segir „frelsi“ kapítalismans vera helbera mannvonsku, það kosti veikindi, mannslíf og óhemju af peningum. „Ég er sósíalisti því ég vil ekki svona samfélag,“ segir Katrín. „Frelsi sósíalismans byggir á mannhelgi, mannúð, mannkærlega, samvinnu og virðingu fyrir öllu fólki og náttúru. Auðmenn heimsins reyna að telja fólki trú um, með öllum ráðum, að þetta sé bara kjaftæði, því allir séu í eðli sínu svo gráðugir. Ég blæs á þetta. Í góðu samfélagi skiptum við öll jafnmiklu máli, alveg sama hvað við gerum og hvar við erum stödd í tilverunni.“
Uppfært: Misskilningur var gerður við gerð fréttarinnar en Kolbrún Baldursdóttir skrifaði ekki pistilinn heldur var það hún Katrín Baldursdóttir.
