Brynjar Níelsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, gagnrýnir stofnun Málfrelsissjóðsins sem nýlega var settur á laggirnar, en það voru þær Anna Lotta Michaelsdóttir, Elísabet Ýr Atladóttir, Helga Þórey Jónsdóttir og Sóley Tómasdóttir sem það gerðu, til að standa við bakið á þeim konum sem dæmdar hafa verið til ærumeiðingar vegna baráttu sinnar gegn kynbundnu ofbeldi.

Sjá nánar: Nýstofnaður Málfrelsissjóður hluti af stærri byltingu:„Versti óvinur þolenda er þögnin“

Kaldhæðni

Brynjar segir að sjóðurinn sé stofnaður í kringum fólk sem sjálft stundi hatursorðræðu:

„Er ekki einhver kaldhæðni í því, að kringum fólk sem stundar orðræðu sem byggist á raunverulegu hatri, er stofnaður málfrelsissjóður til að greiða þeim bætur sem níðst er á?“

Þá rifjar Brynjar upp hvað gert hafi verið við þá sem stunduðu hatursorðræðu í kommúnistalöndum kalda stríðsins:

„Hatursorðræða er vinsælt orð hjá þeim sem vilja losna við gagnrýni og andstæðar skoðanir. Sumir halda að þetta hatursorðræðutal sé tiltölulega nýtt af nálinni en svo er ekki. Gamli Þjóðviljinn og önnur blöð og tímarit, sem vörðu Ráðstjórnarríkin og önnur sósíölsk ríki úti í eitt, notuðu þetta hugtak yfir alla gagnrýni á hugmyndafræðina og stjórnvöld í ríkjunum. Í Þjóðviljanum þótti gagnrýni á byggingu Berlínarmúrsins sérstaklega mikil hatursumræða gagnvart þjóð sem var að verja landamæri sín.

Misjafnt var hvernig þessi ríki brugðust við hatursorðræðu eigin borgara. Í gömlu Sovétríkjunum var algengast að vista hatursorðræðumanninn á geðsjúkrahúsi og í verstu tilvikunum voru þeir sendir í Gúlagið. Í Austur-Þýskalandi var mest notuð útskúfunaraðferðin þannig að viðkomandi missti vinnuna og gat hvorki fengið húsnæði né Trabant. Í Suður-Ameríku var hatursorðræðumaðurinn skotinn á færi og stórtækastur í þeim efnum var Che Guevara, sem enn er í miklu uppáhaldi hjá vinstri róttæklingum.“

Bára í stað Stasi

Brynjar nefnir sérstaklega Báru Halldórsdóttur, sem tók upp Klausturssamræðurnar í fyrra, sem dæmi um að ekki þurfi lengur leyniþjónustur á borð við Stasi til að greina hatursorðræðu:

„Í hinum svokölluðu vestrænu lýðræðisríkjum, sem eru umfram allt annað upptekin af tjáningarfrelsinu, hafa menn tekið upp austur þýsku útskúfunar aðferðina í glímunni við hatursorðræðu auk vægra skilorðsbundinna fangelsisrefsinga þegar mikið liggur við. Nú þarf ekki lengur Stasi til að upplýsa hatursglæpina – netið og Bárur þessa lands sjá um það.“