Það er gott til þess að vita að til séu nýtnir embættismenn sem líða ekki neins konar bruðl og sóun á almannafé. Meira mætti vera til af þeim. Einn slíkur virðist hafa verið starfandi í fjármálaráðuneytinu fyrir um áratug, samkvæmt orðum Svanhildur Hólm Valsdóttur, aðstoðarmanns fjármálaráðherra. Hún segir á Facebook að hún hafi lengi velt því fyrir sér hvort hún ætti að biðja um nýjan skrifborðsstól í vinnunni, þar sem stóllinn hennar sé ekki sérlega þægilegur, hann sé allur laus í sér, með lélegan bakstuðning og takmarkaða stillimöguleika.
„Fyrir nokkrum dögum sest ég í stólinn, halla mér aftur og finnst hann fram úr hófi óþægilegur. Uppgötva að áklæðið er laust frá og allt einhvern veginn gengið til, svo ég fer að skoða þetta betur og sé þá að einhver framtakssamur forveri minn á stólnum hefur gert á honum ákveðnar endurbætur.“
segir Svanhildur og greinir frá stórmerkilegum fornleifauppgreftri sínum í sjálfum skrifborðsstólnum sem hún fékk í té er hún hóf störf í ráðuneytinu:
„Mig hefur alltaf langað til að verða fornleifafræðingur og mér leið svolítið eins og ég væri í uppgrefti, þegar ég togaði tvær bækur út úr stólbakinu. Fjárlagafrumvarp fyrir árið 2007 og Árbók Slysavarnarfélagsins Landsbjargar frá 2009 – enn í plastinu. Viðtakandi: Steingrímur J. Sigfússon. (Hann getur nálgast bókina hjá mér. Ég hugsa að það sé aðeins rólegra hjá honum núna en þegar hún var send.) Það væri gaman að vita hver hefur bjargað bakinu á sér, sennilega fyrir áratug, með þessum aðgerðum, og stuðlað að betri nýtingu skattfjár. Án bókanna er stóllinn nefnilega alveg glataður. Ég lýsi því eftir höfundi bakstuðningsumbóta – og nýjum stól.“
Stólinn hefur Svanhildur verið með síðan vorið 2013 og kannski tími til kominn að hún fái almennilegan bakstuðning.
