Hið athyglisverðasta mál er í uppsiglingu í hinum nýja Landsrétti – þegar hann er varla tekinn til starfa. Vilhjálmur H. Vilhjálmsson lögmaður krefst þess að dómarinn Arnfríður Einarsdóttir víki sæti vegna vanhæfis. Arnfríður er ein fjögurra dómara sem Sigríður Á. Andersen dómsmálaráðherra skipaði í réttinn í stað þeirra sem hæfnisnefnd mælti með.

Pólitískt fárviðri hefur geisað um þennan gjörning, en nú reynir á þetta lagalega. Í síðustu viku var til umræðu dómur Evrópudómstólsins sem gæti gefið fordæmi um að annmarkar á skipun dómara gætu leitt til þess að dómar yrðu ómerktir. Mál eins og þetta eru ekki síst til umræðu vegna deilna um dómstóla í Póllandi.

Nú er það svo að Landsréttur sjálfur úrskurðar fyrst um hæfi dómara. En þaðan er hægt að vísa málinu til  Hæstaréttar sem er æðsta dómstigið innanlands. Hæstiréttur hefur blandast inn í deilur um það hvort það sé þröng klíka sem ræður í dómaramálum á Íslandi; sú gagnrýni hefur aðallega heyrst innan úr Sjálfstæðisflokknum.

En ef Hæstiréttur myndi samþykkja kröfu Vilhjálms er ljóst að fjórir dómarar í Landsrétti eru óstarfhæfir – og ferill dómsmálaráðherrans á enda.

Svo er ekki óhugsandi að málið geti farið alla leið til Evrópudómstólsins í Strasbourg og þannig dregist verulega á langinn.

Það er svo nokkuð spaugilegt að Vilhjálmur lögmaður er sonur og nafni Vilhjálms H. Vilhjálmssonar sem er nýskipaður dómari við Landsrétt – kom þar reyndar mjög vel út í hæfnismatinu.