Ef fólkið undir þrítugu mætti á kjörstað myndi Corbyn vinna, er nú sagt. Eða þá – ef Verkamannaflokkurinn hefði betri formann væri hann öruggur um sigur.

Svo afleitlega þykir Theresa May hafa staðið sig í kosningabaráttunni í Bretlandi. Fyrst átti baráttan að snúast eingöngu um hana og hennar persónu – það virkaði illa. May hefur í raun ekki mikinn pólitískan þokka þótt henni hafi skotið upp í forsætisráðherrastólinn. Hún neitar að mæta í sjónvarpskappræður og kemur ekki fram nema í vernduðu umhverfi innan um stuðningsmenn. Þetta hefur mælst illa fyrir.

Þvínæst fór kosningabaráttan að snúast um vanhæfni Corbyns og það náði hámarki eftir hryðjuverkaárásina í Manchester. En þetta fékk ekki hljómgrunn – þjóðernisderringur May náði ekki í gegn. Og nú er baráttan hjá Íhaldinu farin að snúast mikið til um flokkinn sjálfan – að það sé flokkurinn sem sé í kjöri og honum sé treystandi, ekki bara May. En flokkurinn hefur lent í efiðum flækjum út af velferðarmálunum, í þeim málaflokki er traustið á honum ekki yfirmáta mikið.

Það hefur dregið verulega saman milli fylkinganna. Vangaveltur eru uppi um að Íhaldsflokkurinn nái ekki einu sinni hreinum meirihluta í þinginu. Það gerist varla – líklega sigrar hann í kosningunum en þó alls ekki með jafn miklum yfirburðum og var spáð í upphafi. May ætlaði að styrkja stöðu sína með því að boða til kosninga snögglega, sýna að hún væri óskoraður leiðtogi – en hún gæti þvert á móti veikt sig sem stjórnmálamann. Kannski var hún aldrei raunverulegt efni í forsætisráðherra þótt röð tilviljana hafi ráðið því að hún komst þarna – og það hefur líka orðið ljóst að hópurinn í kringum hana er ekki upp á marga fiska.

Einn þeirra sem hefur farið hörðum orðum um kosningabaráttu Mays er George Osborne, fyrrverandi fjármálaráðherra, sem var löngum talinn líklegt leiðtogaefni í Íhaldsflokknum. Osborne er nú ritstjóri Lundúnablaðsins Evening Standard.

Í blaðinu var skrifað fyrr í þessari viku að baráttan hefði farið frá gjörsamlega mislukkaðri tilraun til að magna upp persónudýrkun á Theresu May og alvarlegum sjálfsskaða sem hefði stafað af misheppnuðustu kosningastefnuskrá í síðari tíma sögu.