Hér er stórkostleg loftmynd af Reykjavík eins og hún var 1977. Takið eftir því að þarna er trjágróðurinn enn ekki farinn að ná sér almennilega á strik. Það er skrítið hversu trjábyltingin gerðist hratt. Þetta er Hagatorg, Háskólabíó, Hótel Saga/Bændahöllin, Þjóðminjasafnið og horft yfir gamla kirkjugarðinn – nei, ekki Hólavallakirkjugarð, það nafn kann ég ekki að nota verandi alinn upp í hverfinu.

Bensínstöðin á Birkimelnum er ekki orðin það ferlíki sem hún varð síðar og Þjóðarbókhlaðan er ekki risin. Sjálfum hefur mér alltaf fundist það fremur ljót bygging, klunnaleg og undarlega breið – enda er einn helsti gallinn við hana að þangað inn berst aldrei frískt loft heldur andar fólk að sér í gegnum loftræstingakerfi sem ég held að geti ekki verðið hollt til lengdar.

Þarna eru nokkrir af fótboltavöllum æsku minnar. Þeir eru flestir horfnir. Við spiluðum á túninu við hliðina á Melavellinum, stundum inni á Melavellinum sjálfum og oft á túninu milli Þjóðminjasafnsins og Háskólans. Það eru ekki margir staðir í Vesturbænum lengur þar sem er hægt að sparka bolta.

Myndin er tekin rétt áður en Melavöllurinn var fjarlægður. Það þurfti svosem ekki meira en að rífa girðinguna í kringum hann, stúkuna sem var orðin hrörleg og smáhýsið þar sem búningsklefarnir voru. Mér sýnist að flóðljósin sem voru á Melavellinum séu á bak og burt þarna.

Einu sinni var ég að labba meðfram Melavellinum í myrkri og þóttist viss um að ég sæi fljúgandi furðuhlut. Ég var mjög spenntur, eiginlega fyr og flamme,  en á endanum reyndist þetta bara vera glampi efst í flóðljósinu sem var færst.

Ég var skotinn í stelpu sem bjó á Dunhaganum. Bjó á Ásvallagötu og labbaði oft þessa leið. Það var einmitt árið 1977. Svo ef ártal myndarinnar er rétt gæti vel verið að ég sé einhvers staðar á henni.

Myndin var sett inn á vefinn Gamlar ljósmyndir og sagt að hún væri úr tímaritinu Samvinnunni.