Umræðan um gyðingahatur í Evrópu er dálítið erfið.

Það er óþolandi ef gyðingahatur magnast – þá væntanlega vegna hinnar miklu reiði sem hefur brotist út í kjölfar framferðis Ísraelsstjórnar á hernumdu svæðunum í Palestínu.

En gyðingar eru auðvitað ekki samábyrgir fyrir þessu og í afar fáum tilvikum gyðingar sem búa annars staðar en í Ísrael.

Það er einmitt eitt af því ógeðslegasta við stríðsrekstur Ísraelsstjórnar – hún beitir sameiginlegri refsingu, þ.e. hún refsar heilum samfélögum, fyrir það sem fáir hafa gert.

Árásir á gyðinga í Evrópu spilla bara fyrir málstað Palestínumanna. Það hefur verið eitt skálkaskjól Ísraelsstjórnar að öll gagnrýni á framferði hennar sé í raun gyðingahatur – andsemítismi.

Þetta rennir því miður stoðum undir þá kenningu, eins vitlaus og óheiðarleg og hún er.

En það eru reyndar aðrir semítar sem hafa þurt að búa við mesta fordóma síðustu áratugina. Það er fólk af arabískum uppruna – og norður-afrískum – sem er tortryggt vegna þess að úr sama heimshluta hafa komið hryðjuverkamenn sem fólk á Vesturlöndum hefur óbeit á. Heilir stjórnmálaflokkar hafa jafnvel verið stofnaðir gegn þessu fólki.

Langflest þetta fólk er algjörlega saklaust – eins og gyðingarnir í Evrópu – og á að fá að lifa í friði og ró.