Síðar í mánuðinum verður liðið ár frá því að ríkisstjórn Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar tók við völdum. Þá verður vika í sveitarstjórnakosningar.

Alþingi er nú á síðustu dögum fyrir kosningar og fer tíminn að verða heldur naumur. Fréttir bárust af því dag að ríkisskattstjóri telji að ekki verði hægt að halda áætlun í skuldaleiðréttingum vegna þess að málið sé ekki nógu langt komið hjá Alþingi. Ríkisstjórnin hlýtur þó að leggja áherslu á að klára það þótt umdeilt sé – þetta hefur verið hennar stærsta mál hingað til.

Að öðru leyti verður að segjast eins og er að stjórnin hefur ekki komið miklu í verk. Það  hafa verið gerðar skýrslur um verðtryggingu og húsnæðislán – en aðgerðir höfum við ekki ennþá séð. En stjórnin er reyndar að ná þeim árangri að lækka veiðgjöld tvisvar.

Mikill tími stjórnarinnar fór í ESB mál í vetur, þau urðu henni mjög erfið á útmánuðum,  en samt er ljóst að tillaga Gunnars Braga Sveinssonar um að slíta aðildarviðræðunum verður ekki samþykkt á þessu þingi.

Stjórnin hefur ekki viljað segja af eða á um hvort boðað verður til sumarþings þar sem verður látið sverfa til stáls í Evrópumálunum. Það er eins og stjórnarflokkarnir vilji stíga varlega til jarðar fyrir sveitarstjórnakosningar, en að einhverju leyti skýrist verkleysið af ágreiningi milli Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks um stór mál. Sá ágreiningur kraumar undir. Sambandið milli formanna stjórnarflokkanna er ekki sérlega náið.

Þorkell Sigurlaugssson, stjórnarformaður Framkvæmdasjóðs Íslands, gerir þetta að umtalsefni í nýju tölublaði tímaritsins Vísbendingar. Þorkell, sem nýtur mikillar virðingar í viðskipta-og atvinnulífinu, segir að ríkisstjórnin hafi ekki mótað efnahagsstefnu þrátt fyrir árs stjórnarsetu. Svo hljómar þetta í endursögn Vísis:

„Síðustu ár höfum við verið í skjóli gjaldeyrishafta, en ekki nýtt tímann til að safna gjaldeyri eða auka sparnað þjóðarinnar. Þetta skjól hefur virkað þægilegt, en á sama tíma frestað vandamálum.“

Þann litla hagvöxt sem verið hafi segir Þorkell knúinn áfram af ferðaþjónustu og einkaneyslu þar sem almenningur hafi gengið á lífeyrissparnað sinn og annan sparnað.

„Við núverandi aðstæður munu hvorki almenningur á Íslandi né erlendir aðilar skipta evrum eða dollurum í krónur. Krónan er einfaldlega of hátt skráð og ótrúverðugur gjaldmiðill og er haldið uppi af gjaldeyrishöftum.“

Þorkell segir ennfremur að staða þjóðarbúsins sé eins og fyrirtækis í slitameðferð. Allir bíði eftir aðgerðum og framtíðarstefnu. Margt bendi til þess að lífskjör batni ekki á næstu árum og erfitt sé að sjá að gjaldeyrishöftin verði afnumin.

 „Stjórnvöld þurfa að nýta sumarið vel til góðra verka og byggja þannig upp trúverðugleika á framtíð þjóðar í greiðslustöðvun. Ef það gerist ekki verða aðrir að taka við keflinu.“