Samfylkingin kaus sem formann eina lögfræðinginn í þingliði sínu – og þann þingmann sem hafði hvað minnstan áhuga á stjórnarskrármálinu. Árni Páll hafði margsinnis áður en hann var formaður goldið varhug við að flýta stjórnarskrármálinu of mikið og í miklu ósamlyndi.

Hann situr svo uppi með málið eftir að hann er orðinn formaður. Það er kaldhæðni örlaganna.  Hefur ekki neina brennandi sannfæringu í því og er ekki í þeim hópi sem telur að hægt sé að þrýsta málinu í gegnum þingið. Hann reynir að semja.

Það springur í andlitið á honum – í Samfylkingunni og nálægt flokknum er fólk sem þolir enga eftirgjöf varðandi stjórnarskrána.

Flokkurinn er með innan við helming fylgisins í síðustu kosningum samkvæmt skoðanakönnunum. Fylgið fer svosem ekki langt eða mestanpart yfir til Bjartrar framtíðar þar sem ráða ríkjum tveir fyrrverandi Samfylkingarliðar. Fylgi Samfylkingar og Bjartrar framtíðar kemur úr sama menginu.

Björt framtíð er hins vegar hikandi í stjórnarskrármálinu – þannig verður ekki séð að það sé að hafa sérstök áhrif á fylgið. Það er ekki beinlínis að sópast til þeirra tveggja framboða sem leggja mesta áherslu á stjórnarskrána, Dögunar og Lýðræðisvaktarinnar.

Málið er hins vegar að fara mjög illa með Samfylkinguna – því er líkast að flokkurinn sé kominn í sjálfstortímingarleiðangur kortéri fyrir kosningar.