Það er stundum skrítið þegar menn segja A en sleppa því svo að segja B.

Þannig er það til dæmis með umræðu undanfarinna ára um Evrópusambandið. Mörg rök sem þar hefur verið beitt duga alveg jafnvel gegn aðild Íslands að Evrópska efnahagssvæðinu – þaðan sem við þiggjum heilu lagabálkana án þess að hafa neitt um þá að segja.

Þar fer náttúrlega fram rækilegt fullveldisframsal.

En nú heyrist sagt B. Það er í Reykjavíkurbréfi Morgunblaðsins í dag – og er frá næstáhrifamesta andstæðingi Evrópusambandsins á Íslandi, Davíð Oddssyni.

Nú vill þannig til að EES samningurinn var gerður í forsætisráðherratíð hans, þannig að hann ætti að þekkja málið gerr en flestir aðrir.

Davíð segir að ótækt sé að Alþingi Íslendinga taki lög frá Evrópusambandinu og samþykki þau athugasemdalaust – þannig sé þingið að afsala sér lagasetningarvaldinu.

En líklega er þetta það sem hefur verið að EES-samningnum alveg frá upphafi. Þá voru fengnir lögfræðingar til að sýna fram á að hann bryti ekki í bága við stjórnarskrána – en álit þeirra orkuðu alltaf tvímælis. Og þarna verður heldur ekki séð betur en að forsætisráðherrann á þeim tíma þegar samningurinn var gerður sé farinn að hallast að því að hann sé stjórnarskrárbrot.

Það eru nokkur úrræði við því: Að breyta stjórnarskránni, að halda áfram að afgreiða EES-lög eins og ekkert sé eða að prófa að neita lögum þaðan og sjá hvað skeður?

Og svo er auðvitað hægt einfaldlega í framhaldi af því að slíta þessu samstarfi af hálfu Íslendinga.

Orðrétt segir í Reykjavíkurbréfinu:

„Þau lög, sem þingið hefur ungað út síðustu árin, koma flest úr leiðigjörnustu lagaframleiðslu sem þekkist, sunnan úr Brussel. Og það er verst varðveitta leyndarmál á Íslandi, að það sem þaðan kemur er gert að lögum á Íslandi, eins og þýðingarmikill hraðpóstur sé á ferðinni í hvert sinn og þau lög bera með sér, að þeir sem senda þau á færiband þingsins, þeir sem fletta þeim í fáeinar mínútur í nefnd og þeir sem samþykkja þessar afurðir svo samhljóða í þinginu, hafa ekki lesið þær.

Þessu neita fáir þingmenn, nema þeir allra óheiðarlegustu og skýring þeirra er einföld. »Við getum ekki breytt neinu í sendingunum frá Brussel. Það er ekki gert ráð fyrir því.« Þetta segja þeir, þótt þeir hafi þann kost og þá skyldu að hafna slíkum frumvarpssendingum með sama hætti og öðrum frumvörpum sem þeir eru ósáttir við. Ef kosturinn væri aðeins einn í tilvikum sendinga tilskipana frá Brussel, byggðum á EES-samningunum, þá hefði sá samningur gengið þvert gegn stjórnarskrá landsins. Því að óbreyttri stjórnarskrá er óheimilt að afsala lagasetningarvaldi þingsins annað, rétt eins og dómsvaldinu.“