Ef ég skil rétt ætlar Jón Gnarr að tilkynna hvort hann heldur áfram í stjórnmálum hinn daginn. Þá er víst hrekkjavaka.

Fæst til þess að Jón sé að hverfa úr pólitíkinni, Besti flokkurinn í Reykjavík mælist með 37 prósent í skoðanakönnunum.

Og þótt andstæðingar segi að hann hafi enga stefnu – það má heyra bæði á Sóleyju Tómasdóttur og Hildi Sverrisdóttur – og sumir kalli hann trúð – þá er erfitt að sjá að Jóni og Besta hafi tekist verr upp við stjórn borgarinnar en þeim sem á undan komu.

Enda virðast hinir flokkarnir ekki ná neinu taki á honum. Flugvallarmálið er úr sögunni í bili, boðskapurinn um að sé „þrengt að einkabílnum“ í Reykjavík fær ekki mikinn hjómgrunn. Þótt deila megi um einstök atriði er hið nýja aðalskipulag Reykjavíkur býsna framsýnt plagg, enda var það samþykkt með yfirgnæfandi meirihluta í borgarstjórninni.

En það eru önnur mál sem mætti vel ræða í borgarstjórnarkosningunum. Til dæmis menntamálin. Þau eru alls ekki í nógu góðu horfi. Og svo er það heilsugæslan, eins og staðan er þarf fjöldi borgarbúa að vera án heimilislæknis. Það getur verið erfitt að komast til læknis og fá þjónustu með alvöru eftirfylgni sem getur verið svo mikilvæg.

Það er spurning hvort ekki væri hægt að bæta heilsugæsluna með því að borgin tæki hana yfir.

Besti flokkurinn er náttúrlega engin fjöldahreyfing, hann virkar frekar eins og vinahópur. Nokkrir af hæfustu borgarfulltrúunum eru að hverfa af vettvangi – Óttar Proppé er til dæmis farinn á þing. Það gæti reynst nauðsynlegt fyrir Besta flokkinn að breikka hópinn, fá nýtt fólk til liðs við sig – og þá væntanlega nýjar hugmyndir.