Fólk sem ég þekki hefur lengi átt hús á Spáni og ég hef farið þangað nokkrum sinnum, þetta er á svæðinu í kringum Alicante þar sem eru stórar byggðir útlendinga.

Ein þróun sem hefur verið áberandi í efnahagskreppunni er mikil fjölgun verslana og veitingastaða sem eru í eigu Kínverja og þar sem starfar einungis fólk frá Kína.

Þetta eru veitingahús sem bjóða hlaðborð fyrir allt niður í 5 evrur á mann. Og svo fatabúðir sem selja vöruna svo ódýrt að enginn getur keppt við þær.

Kínversku veitingahúsin og verslanirnar hafa grafið undan því sem var þarna fyrir. Samkeppnin þaðan bætist ofan á efnahagskreppuna.

Hvernig fara Kínverjarnir að því að hafa þetta svona ódýrt – jú, launakostnaðurinn hjá þeim er sama og enginn, það er vitað að þeir reyna að forðast að borga skatta – og auðvitað eru gæðin mátulega mikil. Fatnaðurinn sem fæst í búðum þeirra er óttalegt drasl, en hann kostar kannski ekki nema 3 evrur flíkin.

Mér varð hugsað til þessa þegar ég las haft eftir framkvæmdastjóra Samtaka verslunar og þjónustu að Kínverjar gætu lækkað fatakostnað Íslendinga.

Kínverskar búðir á Spáni. Það þarf ekki fríverslunarsamning til.