Sigrún Davíðsdóttir flutti áhugaverðan pistil í Speglinum í gær og velti fyrir sér gjaldeyrishöftunum – meðal annars í ljósi nokkuð góðra frétta af greiðslujöfnuði við útlönd og skuldastöðu þjóðarbúsins. Ef ástæða fyrir kröfuhafa að gefa eftir gagnvart þjóð þar sem staðan er þó þetta góð?
Sigrún spurði hvað tefði ríkisstjórnina, hvers vegna hún væri ekki fari að semja við erlenda kröfuhafa bankana sem hún sagði að væru tilbúnir til viðræðna.
Skýringuna taldi hún vera óeiningu innan ríkisstjórnarinnar um hvernig eigi að taka á málunum.
Sigrún sagði í pistlinum:
„Í allan vetur lá í loftinu að frágangur á uppgjöri þrotabúanna drægist vegna stjórnarskipta. Það hefur gerst en það er samt enginn skriður kominn á viðræður. Umsóknirnar liggja hjá Seðlabankanum en Seðlabankinn verður að hafa stefnu að stýra eftir. Og stefnan er hvergi sjáanleg. Fyrir nokkrum vikum var tilkynnt að skipaður yrði afnámsstjóri, tvö nöfn voru nefnd en enginn enn skipaður. Samkvæmt heimildum Spegilsins eru stjórnarflokkarnir ekki sammála varðandi afnám haftanna og óeining um haftastjóra endurspegli það. Fyrirspurn Spegilsins frá í gær til forsætisráðuneytisins um skipan haftastjóra hefur ekki verið svarað.
Á meðan bíta höftin Íslendinga. Í þætti á al Jazeera sjónvarpsstöðinni í gær spurði Hilmar Veigar Pétursson forstjóri CCP leikjafyrirtækisins Sigmund Davíð Gunnlaugsson forsætisráðherra hvað hann ætlaði að gera varðandi höftin. Það þyrfti án efa að stíga á ýmsar tær, sagði Hilmar, til að afnema þau því ýmsir hefðu hreiðrað um sig í höftunum og hefðu það gott þar. Forsætisráðherra sagðist meðal annars vonast eftir vinsamlegri afstöðu kröfuhafa.
Vandinn sem Hilmar lýsir er einmitt það sem gjarnan gerist. Spegillinn hefur undanfarið heyrt býsna mörg dæmi um meint gjaldeyrissvindl. Höft bjóða einmitt upp á slíkt og eitra út frá sér. Á meðan bíða slitastjórnir og kröfuhafar. Þeir undrast að eftir að alþingi samþykkti í vor að ráðherrar þurfi að samþykkja uppgjör búanna þá sé engin viðleitni til að taka á þessum stóru málum.“
Það er varla eftir neinu að bíða. Skýrsla World Economic Forum þar sem fjármálakerfið á Íslandi fær hræðilega útreið sýnir að svona getur þetta ekki gengið mikið lengur.
