Guardian fjallar um skýrslu frá Sameinuðu þjóðunum þar sem segir að íbúar ríkra landa þurfi að borða helmingi minna kjöt ef ekki á að fara illa fyrir umhverfinu.

Fátt veldur meiri umhverfisspjöllum í heiminum en landbúnaður, og þá einkum hin stórvaxandi kjötframleiðsla.

Það er sífellt verið að framleiða meira og ódýara kjöt. Fólk borðar meira kjöt en fyrir fáum áratugum og kjötneysla fer vaxandi í löndum eins og Kína og Indlandi. Það munar um það.

Afleiðingin er að sífellt eru stærri svæði brotin undir landbúnað. Gríðarlega mikið er ræktað af fóðri fyrir skepnur. Það er sagt að hægt sé að fæða 800 milljónir manna á korni sem er notað til að fita búfénað í Bandaríkjunum. Meðfram stóreykst notkun áburðar, skordýaraeiturs og illgresiseyðis.

Þessi efni fara út í umhverfið með þeim afleiðingum að grunnvatn mengast – víða er reyndar gengið mjög harkalega á grunnvatnsbirgðir. Viðkvæm vistkerfi eru í hættu, býflugur drepast – svo renna efnin út  í haf þar sem verða til dauð svæði sem eru undirlögð eitruðum þörungum. Þetta eyðir á fiskistofnum.

Hin mikla orkunotkun í landbúnaði er líka ein af helstu ástæðum loftslagsbreytinga. Annað sem fylgir er gríðarleg eyðing skóga og villts gróðurlendis.

Hrossakjötshneykslið í Evrópu er svo ein afleiðing þessa. Það er leitað út um allan heim til að svara eftirspurninni eftir kjöti. Og þá þarf ekki að koma svo mjög á óvart þótt dráttarklárar frá Rúmeníu endi á diskinum – nú eða gamlir múlasnar sem hafa lokið hlutverki sínu.

Svarið er frekar einfalt – við þurfum að borða minna kjöt. En líklega er það svína- og kjúklingakjöt sem veldur minnstum skaða – þótt framleiðsluaðferðirnar séu ógeðslegar. Það er þó kannski ekki mikil ástæða að hafa teljandi áhyggjur af bændum hér upp á Íslandi með sínar litlu bújarðir og smáu bústofna. Það er framleiðsla nautakjöts sem veldur mestum skaða, en kindakjötsframleiðslan getur verið skaðvænleg líka. En stærðarhlutföllin eru misjöfn, i Ástralíu eru til dæmis sauðfjárbú með tugi þúsunda fjár.