Stjórnarskrártillögur Stjórnlagaráðs verða bornar undir atkvæði í haust – væntanlega þá með einhverjum breytingatillögum og tilbrigðum.

Einn gallinn við tillögur Stjórnlagaráðs er að í raun hefur fengist sáralítil umræða um þær. Ólafur Ragnar Grímsson vék orðum að þeim – og allt í einu byrjar umræðan að geisa.

Ákvæðin í tillögunum sem varða forsetann eru nokkuð mótsagnakennd, eins og bent hefur verið á. Forsetinn heldur málskotsrétti sínum óskertum. En að auki bætist við að ákveðinn fjöldi kjósenda getur krafist þjóðaratkvæðagreiðslu um mál. Hlutfallstalan sem er nefnd í þessu sambandi – 10 prósent –  er svo lág að svo virðist að málskotsréttur forsetans gæti verið hreinn óþarfi.

Reyndar segir líka að kjósendur geti ekki krafist þjóðaratkvæðagreiðslu um fjárlög eða „þjóðréttarskuldbindingar“ (Icesave?) en hins vegar eru engar slíkar hömlur á málskotsrétti forsetans.

Í þessu sambandi er svo athyglisvert að Sjálfstæðisflokkurinn hyggst leggja fram stjórnarskrártillögur í haust þar sem á að „skerpa á valdmörkum“ forseta.

Á íslensku þýðir þetta að afnema málskotsréttinn – eða svo gott sem.

Forysta Sjálfstæðisflokksins hefur alltaf verið mjög í nöp við þennan rétt forsetans, hún viðurkenndi hann reyndar alls ekki til skamms tíma – og í raun hefur ekkert breyst í þeim efnum, þrátt fyrir skammvinnt hentugleikabandalag við Ólaf Ragnar.

Nú hefur það hins vegar breyst að vinstri flokkarnir eru líka farnir að snúast gegn málskotsréttinum – eða allavega beitingu Ólafs Ragnars á honum – svo það gæti jafnvel myndast þingmeirihluti fyrir því að takmarka hann.