Það voru nánast viðtekin sannindi af eftir því sem fleiri frambjóðendur byðu sig fram í forsetakosningum, þeim mun tryggara væri endurkjör Ólafs Ragnars Grímssonar.

Nú virðist þetta ekki endilega vera rétt.

Þarna eru nefnilega líka frambjóðendur sem geta höggvið skörð í raðir fylgismanna Ólafs Ragnars – bæði Andrea Ólafsdóttir og Ari Trausti Guðmundsson virðast líkleg til þess.

Þóra Arnórsdóttir sækir fylgi sitt, samkvæmt skoðanakönnun Fréttablaðsins, að talsverðu leyti til þeirra sem eru hlynntir núverandi stjórnarflokkum. Enn hefur ekki komið fram frambjóðandi sem er að bítast við hana um þetta fylgi.

Ef Stefán Jón Hafstein færi til dæmis í framboð, eins og hann var að hugleiða, þá fyrst gæti þetta fylgi farið að tvístrast.

Annars hefur verið gantast með það að í þessum kosningum sé það Þóra sem er „fulltrúi kerfisins“ meðan Ólafur Ragnar – sem hefur verið forseti í 16 ár – sé fulltrúi einhvers konar andófsafla.

Þetta er tæplega svona einfalt, alls ekki, en þetta sýnir hvað forsetaembættið er á sérstöku róli í höndum ólíkindatólsins Ólafs Ragnars. Það er allavega ljóst að meðal stjórnmálamanna á hann fáa vini eða stuðningsmenn.