Hvernig getur Geir Haarde haldið því fram að ástandið í samfélaginu verði svipað og árið 2006?

Því er spáð að atvinnuleysi fari í 11 prósent.

Verðbólga hefur slagað í 20 prósent mánuðum sama, en laun eru að lækka.

Bankakerfið er nánast fallít og enga lánafyrirgreiðslu að fá.

Seðlabankanum var nýskeð bjargað frá gjaldþroti.

Vextirnir eru 18 prósent.

Skattahækkanir hafa þegar verið ákveðnar og flestum ber saman um að frekari hækkanir séu óhjákvæmilegar.

Fyrirtækin í landinu eru á heljarþröm.

Og heimilin eru í vandræðum með að greiða af skuldum sínum, hvort sem það eru rammíslensk verðtryggð lán sem hækka stöðugt eða lán í erlendri mynt.

Gjaldmiðillinn hefur fallið meira en eru dæmi til í þróuðu vestrænu ríki.

Hlutabréfamarkaðurinn íslenski hefur þurrkast út.

Fjöldi fólks hefur tapað sparnaði sínum.

Sem heild er Ísland orðið skuldugasta land í  heimi. Líka ríkissjóðurinn sem átti að vera skuldlaus þar til fyrir skemmstu.

Ísland er á alþjóðavettvangi orðið samnefnari fyrir fjármálaóreiðu, tákn fyrir efnahagshrun.

Við erum í sérstakri sjúkrameðferð hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum.

Þetta virkar eins og hrikaleg sjálfsblekking hjá Geir. Eða er hún ætluð til heimabrúks í Sjálfstæðisflokknum?

Þetta speglar reyndar veikleika Geirs sem stjórnmálamanns eins og þeir hafa birst manni síðustu mánuði. Hvað hann á erfitt með að tala hreinskilnislega, já, hvað honum er gjarnt að hengja sig í þann hálfsannleika sem hentar honum þá stundina.

Jafnvel þótt þveröfugt reynist rétt daginn eftir.