Íris Erlingsdóttir skrifar á hina víðlesnu bloggsíðu Huffington Post um frammistöðu íslenskra lögfræðinga – sérstaklega með tilliti til hinna stórfelldu og stóreinkennilegu lána sem Kaupþing veitti lykilstarfsmönnum til hlutabréfakaupa.
Íris skrifar meðal annars:
„The lack of clear ethical rules and the frontier justice mentality in Iceland continues to cause confusion and raise questions about the legal profession’s ability to regulate itself in Iceland. Iceland’s largest law firm–LOGOS–was appointed official administrator for Jón Ásgeir’s company, Baugur, despite having previously represented it. LOGOS was also raided by the police last month in connection with allegations of „share manipulation“ linked to Kaupthing Bank. Its offices were also raided by police looking into possibly fraudulent sales and re-sales of the now-bankrupt Sterling Airlines by the Icelandic investment firm, FL Group.
What is especially worrisome is that attorney discipline in Iceland is handled in part by the Icelandic Bar Association. Since the lawyers who had the greatest financial success in Iceland in recent years were the ones most closely tied to the parties responsible for taking the country down, what are the chances that the IBA is going to show the independent judgment necessary to evaluate their compliance with the rules?“
Sigrún Davíðsdóttir fjallar einnig um Kaupþingslánin í pistli í Speglinum:
„En hér mætti kannski enn fremur spyrja hvort þessi lánastarfsemi bankans standist yfirleitt: er það eðlilegt að veita lán og ætla að búa svo um hnútana að þeim fylgi hvorki ábyrgð né áhætta? Er það í raun löglegt að lána þannig að viðkomandi geti aðeins grætt á láninu, ekki tapað? Ef þessi leið er lögleg þá er þetta líka lygilega hagstæð leið fyrir öll skráð fyrirtæki til að borga starfsmönnum hluta launa þannig að á þau falli aðeins tíu prósenta fjármagnsskattur, ekki 40 prósenta tekjuskattur.
En hvað með hag bankans: hafði Kaupþing sérstakan hag af þessum lánum? Bankinn hafði þá stefnu að lána starfsmönnum fyrir allt að níu prósentum af heildarhlutaféi bankans. Banki má ekki eiga meira en 10 prósent í sjálfum sér. Kaupþing lá langt undir þeirri tölu, átti innan við eitt prósent í sjálfum sér í september í fyrra. En eins og Helgi upplýsir stjórnaði bankinn greinilega þessum prósentum sem starfsmennirnir áttu. Slík stýring er sannarlega athyglisverð búbót fyrir bankann en spurningin er hvernig það snúi við lögum um markaðsmisnotkun að bankinn stjórni hlutabréfum sem hann lánar til kaupa á?“
