Þetta sýnir enn og aftur hvílíkt reginhneyksli einkavæðing Landsbankans og Búnaðarbankans var.
Það var talað um dreifða eignaraðild og jafnvel um aðkomu erlendra fjárfesta að bönkunum.
Í staðinn voru veitt lán úr íslenskum bönkum til að vildar- og einkavinir Davíðs Oddssonar og Halldórs Ásgrímssonar gætu keypt bankana með sem þægilegustum hætti.
Það þarf að skoða allt þetta ferli vandlega, þátt þeirra sem sátu í einkavæðingarnefnd á þessum tíma, og þó ekki síst ráðherranna tveggja sem stjórnuðu nánast einvaldir á Íslandi á þessum tíma.
