Húsið við Vatnsstíg þar sem hústökufólkið settist að var eitt sinn kallað Skuggaprýði.

Það átti að víkja fyrir glæsibyggingum, segir verktakinn sem hafði keypt upp alla húsalengjuna og líka hús á horni Laugavegar og Vatnsstígs.

Hann segir að borgin hafi komið í veg fyrir þessi áform.

En hver í ósköpunum er að fara að kaupa glæsihús í miðbænum – íbúðir eða skrifstofur í þeim?

Á þessum tíma.

Er ekki betra að hafa líf í þessum gömlu húsum en að láta þau grotna niður.

Þessi bloggfærsla Einars Karls Friðrikssonar er ágætt innlegg í umræðuna:

„Það er gott að þetta brýna mál komist aftur á dagskrá. Töluvert var rætt fyrir tæpu ári um auð hús í miðborginni, en í skýrslu slökkviliðsstjóra frá mars 2008 kom fram að 57 hús stóðu auð að öllu leyti eða að hluta. Í apríl í fyrra var lögð fram samantekt á fundi skipulagsráðs borgarinnar þar sem kom fram að  37 hús voru auð í miðborginni. Þar stóð að fyrirhugað væri að rífa 18 þessara húsa og að gera ætti upp tíu. Níu hús voru sögð standa auð vegna eigendabreytinga. 17 húsanna sem tilgreind voru í samantektinni voru í eigu þriggja félaga: Samson Properties (5 hús), ÁF-húsa ehf. (5 hús) og Festa ehf. (7 hús).

Fleiri fyrirtæki mætti nefna, svo sem Stafna á milli ehf. sem töluvert var í fréttum 2006-07. Áhugasamir geta gúglað.

Eru þetta ekki hústökumennirnir sem þarf að varast?

Hvernig eru ástand og horfur húsanna 57 nú?“