Það má alveg til sanns vegar færa þegar Kristján Þór Júlíusson segist ekki hafa fengið frama eða völd á silfurfati.

Ekki er erfitt að skilja sneiðina til hins keppinautar hans, Bjarna Benediktssonar, sem kemur af mikilli valda- og peningaætt.

Kristján var stýrimaður og skipstjóri á Dalvík, þar sem hann er fæddur, en líka kennari, með menntun í íslensku, þegar hann varð bæjarstjóri í heimabyggð sinni.

Þvínæst var hann bæjarstjóri á Ísafirði og loks á Akureyri áður en hann settist á þing.

Formenn í Sjálfstæðisflokknum hafa yfirleitt ekki verið utan af landi.

Jón Þorláksson, Bjarni Benediktsson, Jóhann Hafstein, Geir Hallgrímsson, Davíð Oddsson og Geir H. Haarde voru þingmenn Reykjavíkur.

Ólafur Thors var þingmaður Gullbringu- og Kjósarsýslu og síðar Reykjaness, en hann bjó alla sína tíð í Reykjavík. Þorsteinn Pálsson var þingmaður Suðurlands, en var í raun handvalinn af þeim sem höfðu völdin í flokknum.

Kristján er óneitanlega dálítið öðruvísi maður. Maður úr litlu sjávarplássi, sveitarstjórnarmaður af landsbyggðinni. Það er spurning hvernig það vegarnesti reynist honum.