Hinn ágæti sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra, Einar Kristinn Guðfinnsson, kemst að þeirri niðurstöðu á bloggi sínu að það sé offramboð á Evrópuumræðu en lítil eftirspurn eftir henni.
Ég er reyndar sammála Einari um að það sé enginn sérstakur skortur á Evrópuumræðu.
En það er líka brennandi áhugi á henni. Kannski vegna þess að fólk skynjar að þarna er verið að tala um hluti sem skipta máli fyrir líf þess.
En í heimi Einars kann að vera meiri eftirspurn eftir umræðu um til dæmis hvalveiðar?
