Ég hef gaman af að fara á klassíska tónleika. Ég á ekki mörg „áhugamál“ en þetta er eitt þeirra.

Ég veit samt ekki alltaf hvernig ég á að hegða mér á tónleikum.

Á ég að vera með opin augu og horfa á hljóðfæraleikarana? Góna og eiga á hættu að gleyma tónlistinni?

Eða er betra að vera með lokuð augu og njóta þá kannski tónlistarinnar betur?

En þá er hætta á að einhver gæti haldið að ég sé sofandi.

Fátt er hallærislegra á tónleikum en sofandi fólk. Það er raunar merkilegt hversu margir tónleikagestir sofa.

Eða virðast sofa. Því kannski eru þeir bara að njóta tónlistarinnar með lukt augu.

Örugglega ekki ef þeir heyrast hrjóta lágt eins og kemur stundum fyrir á sinfóníutónleikum í Háskólabíói.

Sumir fastagestirnir þar eru vægast sagt orðnir dálítið ellihrumir.

Kannski er best að hafa opin augu og loka þeim svo annað veifið þegar tónlistin krefst mikillar einbeitingar.

Jú, ég held það sé yfirleitt það sem ég geri.